ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ଅଳସ ଅପରାହ୍ନ
ଅଳସ ଅପରାହ୍ନ
ବାରମାସ ଆମ ବାଉନ ସପ୍ତାହ
ଜଣା ତ ପଡେନି ଦିନ
ତିନି ଶତ ପଞ୍ଚଷଠି ଦିନ ମଧ୍ୟେ
ରହିଅଛି ଅପରାହ୍ନ ।
ପ୍ରାତଃ ସକାଳଟି ଭରି ଦେଇଥାଏ
ଭକତିର ଭାବ ମନ
ଧୀରେ ଧୀରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପରକୁ ଉଠେ
ଆସି ଯାଅଇ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ।
ମଧ୍ୟାହ୍ନର ପରେ ପାଦ ଥାପି ଆସେ
ଧୀରେ ଧୀରେ ଅପରାହ୍ନ
ଅଳସ ବୟସ କଅଁଳ ପରଶ
ନିଦ୍ରା ଖୋଜଇ ନୟନ ।
ଅଳପ ସମୟ ପାଇଁ ଆସେ ସିଏ
କର୍ମକୁ କରି ବର୍ଜନ
ବିଶ୍ରାମ ନିଅନ୍ତି ଏଇତ ମାନବ
କରି ସାରିଣ ଭୋଜନ ।
ବିଶ୍ରାମ ସମୟ କହନ୍ତି ଏହାକୁ
ଅପେକ୍ଷା ଯେ ସର୍ବ ଜନ
କର୍ମ ସଂସ୍ଥାନରୁ ବିରତି ନେଇ କେ
ବିଶ୍ରାମ କରେ ଶୟନ ।
ଅପରାହ୍ନ ଅନ୍ତେ ବିଶ୍ରାମକୁ ତେଜି
କର୍ମରେ ତତ୍ପର ଜନ
ଅପରାହ୍ନ ପରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟଟି
ହେଇଥାଏ ଆଗମନ ।
ସମୟର ଅପରାହ୍ନ ଇଏ ପରା
ଦେଖ ବାସ୍ତବ ଜୀବନ
ବାସ୍ତବ ଜୀବନେ ରହି ଅଛି ଦେଖ
ପୁଣି ଏକ ଅପରାହ୍ନ ।
ଶିଶୁ ଓ ଶୈଶବ ଯୁବକର ପରେ
ବୟସର ଅପରାହ୍ନ
ସେଇ ଅପରାହ୍ନ ଅତି ଦୁଃଖପୂର୍ଣ୍ଣ
ଜୀବନଟା ହୀନିମାନ ।
କେତେ ଯେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଆସି ଯାଇଥାଏ
କରି ହୁଏନି କଳନ
ସହିବା ଶକ୍ତିଟି ହ୍ରାସ ପାଇଥାଏ
ଲୋତକ ଝରେ ନୟନ ।
ଦୁର୍ବଳ ଶରୀର ହତାଶ ଜୀବନ
ବଳ ବପୁ ଥାଏ ହୀନ
ଦୁଃଖ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଜୀବନ ବିତଇ
ଗଣେ ସେ ମରିବା ଦିନ ।
ସମୟ ସ୍ରୋତରେ ଭାସଇ ଜୀବନ
ଯୌବନ ହୁଏଟି ଲୀନ
ବୟସ ଅଳସ ଅପରାହ୍ନରେ ସେ
ଦେଖଇ ମୃତ୍ୟୁର ଦିନ ।।
