ଅକାଳେ ଅମ୍ବିକା
ଅକାଳେ ଅମ୍ବିକା
ଜଗତଜନନୀ ଦୁର୍ଗତିନାଶିନୀ
ଦୁର୍ଗା ଅମ୍ବିକା ପ୍ରଖ୍ୟାତା ।
ଅକାଳ ବୋଧନେ ଶ୍ରୀରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ
ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଲେ ମାତା ॥୧॥
ପିତୃସତ୍ୟ ପାଳି ରଘୁରାମ ଗଲେ
ଚଉଦ ବରଷ ବନ ।
ସୀତା ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ସଙ୍ଗେ ଥିଲେ ନେଇ
ସୀତା ହରିଲା ରାବଣ ॥୨॥
ରାବଣ ନିଧନ ଚିନ୍ତି ରଘୁରାଣ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପରାମର୍ଶରେ ।
ଦେବୀଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବେ ଚାହିଁଲେ
ବସନ୍ତ ଋତୁ କାଳରେ ॥୩॥
ଶରତ କାଳଟି ଅକାଳ ଏକାଳେ
ଦେବେ କରନ୍ତି ଶୟନ ।
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶେ ଶ୍ରୀରାମ ଦେବୀଙ୍କୁ
କଲେ ଅକାଳେ ବୋଧନ ॥୪॥
କନ୍ୟା ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ ଷଷ୍ଠୀରେ ଶ୍ରୀରାମ
ଅର୍ଚ୍ଚନ ଦେବୀଙ୍କୁ କଲେ ।
ବିଲ୍ୱ ବୃକ୍ଷେ ଦେବୀ କୁମାରୀ ଶାୟିତ
ବୋଲି ଧ୍ୟାନରେ ଜାଣିଲେ ॥୫॥
ମାତା ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ଷୋଡଶୋପଚାରେ
ପୂଜନ ଅର୍ଚ୍ଚନ କରି ।
ସପ୍ତମୀର ପୂଜା ସମାପନ କଲେ
ନିଦ୍ରାଗତା ଦେବୀ ସ୍ମରି ॥୬॥
ଅଷ୍ଟମୀର ପୂଜା ସମାପନ ଅନ୍ତେ
ଯୋଗ୍ନୀ କୋଳାହଳ କଲେ ।
ତେବେ ବି ଦେବୀଙ୍କ ନିଦ ନଭାଙ୍ଗିଲା
ଦେବୀ ନିଦ୍ରାଗତା ଥିଲେ ॥୭॥
ଅଷ୍ଟମୀ ନବମୀ ସନ୍ଧିକ୍ଷଣେ ରାମ
ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ।
ଦେବୀଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରାଇବା ଲାଗି
ତାଙ୍କୁ ନିବେଦନ କଲେ ॥୮॥
ନବମୀରେ ଦେବୀ ଅମ୍ବିକା ଜାଗ୍ରତ
କୁମାରୀ ରୂପରେ ହେଲେ ।
ଶହେ ଆଠ ନୀଳକମଳ ଦେବୀଙ୍କୁ
ରାମ ଦେବେ ମନାସିଲେ ॥୯॥
ଗୋଟିଏ କମଳ ନିଅଣ୍ଟ ହୋଇଲା
ଦେବୀ ମାୟା ଲଗାଇଲେ ।
କମଳନୟନ ଶ୍ରୀରାମ ଗୋଟିଏ
ଚକ୍ଷୁ ଉତ୍ପାଟନ କଲେ ॥୧୦॥
ମାତା ଆବିର୍ଭୂତା ହୋଇ ବର ଦେଇ
ହୋଇଗଲେ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ।
ରାବଣ ନିଧନ କରିଲେ ଶ୍ରୀରାମ
ବିଜୟା ଦଶମୀ ଦିନ ॥୧୧॥
