ଆସ ମାଆ ଅବତରୀ

ଆସ ମାଆ ଅବତରୀ

ଆନନ୍ଦ ଦିଅ ବିତରି

ଆନନ୍ଦ ରୁପିଣୀ ମାତା ଗୋ ।

ତୋ ସୈାମ୍ୟ ରୁପ ଜରଶି

ଦେଖି ତୋ ପାଦ ପରଶି

ଅନ୍ତର ଉଠୁ ସରସୀଗୋ ।

ତୋର ପଥ ସର୍ବେ ଚାହିଁ

ଆନଂଦ ହୁଏ ,ଏ ମହି

ଉନମତ୍ତ ଚରାଚର ଗୋ ।

ସ୍ବଚ୍ଛ ସ୍ନେହ ଭରା ଏଠି

ସ ସାଗରା ମର୍ତ୍ୟେ ଫିଟି

କେତେକି ଆନନ୍ଦ ଭାସେ ଗୋ ।

ବ୍ରହ୍ମମୟୀ ଜଗନ୍ମାତା

ତ୍ରିଲୋକେ କରୁ ମମତା

ଜଗତ କରଇ ପୁଜା ଗୋ ।

ଦୀପ୍ତ ସୈାଦାମିନୀ ତୁହି

ଆସଗୋ ମମତା ମୟୀ

ଦୁର୍ଗାମାତା ଦଶଭୁଜାଗୋ ।

ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଅରୁପ ସ୍ଥିତ

କେ କରିପାରିବ ବ୍ୟକ୍ତ

ମା ,ତୁମ୍ଭେ କଳ୍ପନାତୀତ ଗୋ ।

ଆଦି ସୃଷ୍ଟି କାରଣ ଗୋ

ତୋହରି ମହତ୍ତ୍ବ ଯୋଗୁ

ଚିନ୍ତାରୁହେ ନାହିଁ ଚିତ୍ତ ଗୋ ।

ମୃନ୍ମୟୀ ମୁରତି ତୋର

ଚିନ୍ମୟୀ ସୈାନ୍ଦର୍ଯ୍ୟତାର

ଆମ୍ଭେ କରୁ ନିରାଜନା ଗୋ ।

ମାଟିର ପିତୁଳା ହୋଇ

ଆସିଥାଅ ଏହି ମହି

ସ୍ବଗୁଣ ପ୍ରକାଶୁ ମାତା ଗୋ ।