मी उगाचंच...

मी उगाचंच बघत बसतो तुझी प्रतिमा

किती तरी वेळ तासनतास ...

का कुणास ठाऊक होतात मला भास

तुझ्या असण्याचे ,नि तुझ्या हसण्याचे ....

मी आठवत बसतो उगाचंच...

ते मंतरलेले दिवस , ते हळवे क्षण

ते रुसवे - फुगवे , अन आनंदी जगणे

मन आजही मागते अजूनही ते अशक्य मागणे

मन असतेच स्वप्नात रमणारे ...

असह्य काल्पनिक विश्वात विहरणारे

मन असते चंचल , सैरभैर करणारे

कधी त्या सोनेरी क्षणांना उजाळा देणारे

कोण समजावणार या वेड्या मनाला...

गेलेले दिवस ,व्यक्ती उरतात फक्त आठवणींच्या रूपात

तुझ्याइतकं चांगलं कोणाला माहित असेल माझा मन ,

तेच मला पुन्हा- पुन्हा सांगत तू येणार म्हणून ...