लाइब्रेरी
प्रोफाइल
वर्षा-कविता
वर्षा-कविता
1 min
321
काळे नभ आकाशात
झुंजती एकमेकांत
होई त्यांच्यात भांडण
गुरगुरायचे आपसात
वारा येई भांडण सोडविण्यास
कोणी कुणाचे ऐकेणात
कितीही समजावले त्यांना
मेळ बसेना एकमेकांत
पाखरांचे थवे ऐके भांडण
सख्या रक्तांच्या काळजांची
येइना कुणा दया माया
मारामारी चाले एकमेकांची
त्यातून घडला विनाश
पडला त्यातून धरतीवर
झाला कडकडाट सृष्टीवर
फाटले धरतीचे उदर
होई आग,आग जीवाची
आक्रोश झाला धरतीचा
विनाश झाला माणसांचा
डोंगर कोसळला दुख:चा
आली कीव त्या ढगांना
पाणी पाजले धरतीला
झाले सर्व सुखी जीव
आनंद देण्यास जगाला.
अशी असावी ही माया
देह दुसर्यांसाठी झिजवावा
मनात असावा निर्मळ विचार
सुविचार,सत्संगांमध्ये दिसावा.
