तीर्थक्षेत्र

 देवबाप्पा देवबाप्पा नवसाला पाव

 साड्यांचे झाड माझ्या अंगणात लाव

 झाडाला येऊ दे छान छान साड्या

 रोज रोज देईन आईला नव्याने घड्या

 मधून मधून खाईन पैठणी उगाच भाव

    झाडाला येऊ दे सोन्याचे तुरे

    शेंगांच्या पैजणला माणिक मोती हीरे

    पानांच्या नेकलेसला पाचूच लाव

 लिपस्टिकच्या कळ्यां नी टिकल्यांची फुले

 रंगीत पर्स जशी हातात हाले

 मॉडेल दिसेल आई माझी काय म्हणता राव.

    माहित आहे मला तिला नको माणिक मोती

    डोळ्यातले पाणी पुसताना लवतात पाती

    कळतोय मला आता तिच्या डोळ्यांतला भाव

 फाटलेल्या साडीत आईला बघवत नाही

 रडून डोळे सुजले तुला किव येत नाही

 लंकेची पार्वती दिलय तिला नाव.

     म्हणून म्हणतो देवा ऐक माझा एकदा

     आईला आयुष्यात सुखी ठेव सदा

     नावापुढे माझ्या कायम असेल तिचे नाव

 फक्त एकदाच ऐक नाही करणार हट्ट

माझ्यासाठी माझी आईच सर्व तीर्थक्षेत्र

 नाही मागणार कधी काही आता तरी पाव