तिच्या न बऱ्या होणाऱ्या जखमा

रोज सकाळी कामावर 

गेलेला तिचा नवरा 

संध्याकाळी दारु पिऊन यायचा

उरलेले पैसे प्रामाणिकपणे

तिच्या हातात ठेवायचा 

तो नशेत असतानाही

 ती त्याच्या सोबत 

जेवायला बसायची

शहाणपण शिकवताना

त्याच्या हातचा मार खायची

 रोज होणाऱ्या 

अत्याच्याराची तिला 

सवय झाली होती

आरडाओरडा न करता

सारकाही सहन करत होती

तो मध्यरात्री उठून 

तिच्या न बऱ्या होणाऱ्या जखमांवर

मलम लावायचा

अंगावर पांघरूण 

टाकताना

तिच्या डोक्यावरून हात 

फिरवायचा

मार खाऊन सुद्धा ती  

त्याला डबा बनवून द्यायची

त्याचा निरोप घेताना

लवकर येण्याच आवर्जून

सांगायची

तो तिच गोडं हसु पाहूनचं

घराबाहेर पडायचा

त्याने मागेवळून 

पाहिल्यावरच तिचा

घरात प्रवेश व्हायचा

तो पुन्हा झिंगत झांगत

घरी आल्यावर

त्या दोघांमध्ये भांडण व्हायची

त्याचा तोल गेल्यावर 

ती त्याला सांभाळून घ्यायची

तो तिच्या कुशीत झोपताना

ती त्याचे पाय दाबून

द्यायची

असे कितीतरी 

वेदनादायी व्रण

तिच्या अंगावर होती

त्याने मलम लावल्याशिवाय

बरी होत नव्हती

रोज भांडण करूनही 

ते एकमेकांची काळजी घ्यायचे

अश्रु पुसताना 

डोळेभरून पहायचे

जगणे त्यांचे

 कसेही असले तरी 

कोणी कुणालाही

अंतर देत नव्हते

एकमेकांसाठी जगताना 

एकमेकांवर 

खूप प्रेम होते