तबकडी

गोल गोल जागेवर फिरून

पाहणाऱ्याचे जाई डोळे दिपून

गोल साचातला मोठ्ठा प्रकाश

व्यापले वाटते सारे अवकाश

चंद्रावर जाऊन यानास भेटून

कोडं वाटतं माणूस म्हणून

उडण्याची क्रिया आहे एकच

वर आत दोघांचे कवच

दोघांची शोधमोहीम आहे वेगळी

तबकडीची मात्र रीत वेगळी