Minakshi Wakode
Abstract
लिहिताना प्रिती,
शब्दांची गझल झाली
भेट वर्णिता,
पावसातील संगीतमय सर मिळाली
उतरवायचे होते कागदावर,
सोनेरी क्षण आपले
शाई उडाली आसमंती,
अन,
उमटले आठवांचे शंख शिंपले
खळी
शंकरपाळी
श्वास
व्यथा
सहवास
मौन
बाप
शब्दरंग
आणि मग जागेपणी... स्वतःच स्वतःला पाहतो, कुठल्यातरी, प्रेतासारखा... अगदी निवांतपणे... अगदी... आणि मग जागेपणी... स्वतःच स्वतःला पाहतो, कुठल्यातरी, प्रेतासारखा... अगदी ...
तुम्हीच मायबाप आणि ह्या गावचे दैवत आहात.! तुम्हीच मायबाप आणि ह्या गावचे दैवत आहात.!
...रंग- रुप ,पेहराव ,पैसा कुणाच्या जगण्याची रितं ...रंग- रुप ,पेहराव ,पैसा कुणाच्या जगण्याची रितं
फिरून फिरून पुन्हा तिरडीवरचे मढे फिरून फिरून पुन्हा तिरडीवरचे मढे
त्या कोलाहलात त्या भिंतीचा आवाज मात्र कानात शिरत नव्हता त्या कोलाहलात त्या भिंतीचा आवाज मात्र कानात शिरत नव्हता
धडपडत्या सत्यासाठी हरवलेल्या संध्याकाळच्या अंधारात बालिश आशेमध्ये सनातन गोष्टींचा शोध घेत दैन... धडपडत्या सत्यासाठी हरवलेल्या संध्याकाळच्या अंधारात बालिश आशेमध्ये सनातन गोष...
अर्थ गर्थी वागवूनी, अमूर्त रूपी आणुनी अर्थ गर्थी वागवूनी, अमूर्त रूपी आणुनी
सोबत करण्या आली आता, त्याची स्वतःची कविता सोबत करण्या आली आता, त्याची स्वतःची कविता
नकोनको ते बोलणे होते आळा नसतो शब्दांनाही आता.... नकोनको ते बोलणे होते आळा नसतो शब्दांनाही आता....
एकाच जागी देठावर उमलून थांबलेल्या फुलासारख एकाच जागी देठावर उमलून थांबलेल्या फुलासारख
अनासक्तीही आता अनासक्त व्हावी या आसक्त शांततेत पोरके व्हावे एकटेपणही एकांतात एकटं एकटं अनासक्तीही आता अनासक्त व्हावी या आसक्त शांततेत पोरके व्हावे एकटेपणही एकांतात ...
मी फिरतो नाना प्रकारची लेबल लावून. मी मिटतो डोळे सतत सत्य पाहून. मी फिरतो नाना प्रकारची लेबल लावून. मी मिटतो डोळे सतत सत्य पाहून.
मी माणसांच्या वस्तीत..... माणसांना भेटते...नाही भेटत मी माणसांच्या वस्तीत..... माणसांना भेटते...नाही भेटत
सागराच्या किनाऱ्यावर उधाणलेल्या लाटा.. उधाणलेला सागर त्याचा गजबजलेला किनारा.. गजबजलेली गलबते नि जह... सागराच्या किनाऱ्यावर उधाणलेल्या लाटा.. उधाणलेला सागर त्याचा गजबजलेला किनारा.. ...
पुन्हा जन्मण्या महाराष्ट्रभूमीत, या भूमीशी नत व्हावे पुन्हा जन्मण्या महाराष्ट्रभूमीत, या भूमीशी नत व्हावे
मी कोण, कशासाठी या प्रश्नांची उत्तरं देण्याचा मी प्रामाणिकपणे प्रयत्न केला आहे. मी कोण, कशासाठी या प्रश्नांची उत्तरं देण्याचा मी प्रामाणिकपणे प्रयत्न केला आहे.
कधी एकदा टाकावी म्हणते पांघरलेली कात इकडे नव्या जोमाने घेऊन गिरकी धावते मी चोहीकडे कधी एकदा टाकावी म्हणते पांघरलेली कात इकडे नव्या जोमाने घेऊन गिरकी धावते मी च...
विसरून टाकावे सारे शांत या वातावरणात विसावलेल्या देहाची भूक ठेवावी स्मरणात विसरून टाकावे सारे शांत या वातावरणात विसावलेल्या देहाची भूक ठेवावी स्मरणात
तुझ्या सौंदर्यात सारे जग सामावले तुझ्या जाण्याने मात्र ते चित्र पालटले...! तू येतोस तेव्हा आसमंत... तुझ्या सौंदर्यात सारे जग सामावले तुझ्या जाण्याने मात्र ते चित्र पालटले...! त...
शब्दाने शब्द वाढतो क्रोध घेऊन लाल होतो डोळा शब्दांचे वार, शत्रुत्व वाढते मग शिव्यांचा होतो चाल... शब्दाने शब्द वाढतो क्रोध घेऊन लाल होतो डोळा शब्दांचे वार, शत्रुत्व वाढते मग ...
Library
Profile
