पुंडलिकापुढें सर्वेश्वर

पुंडलिकापुढें सर्वेश्वर । उभा कटीं ठेउनी कर ॥१॥

ऐसा पुंडलिकापुढें हरी । तो पुजावा षोडशोपचारी ॥२॥

संभोवता वेढा संतांचा । आनंद होतो हरिदासांचा ॥३॥

एका जनार्दनीं देव । उभा विटेवरी स्वयमेव ॥४॥