प्रथम नमन करुं गणनाथा

प्रथम नमन करुं गणनाथा । उमाशंकराचिया सुता ।

चरणावरी ठेवूनि माथा । साष्टांगीं आंता दंडवत ॥१॥

दुसरी वंदूं सारजा । जे चतुराननाची आत्मजा ।

वाक् सिध्दी पाविजे सहजा । तिच्या चरणवोजा दंडवत ॥२॥

आता वंदू देवब्राह्मण । ज्याचेनि पुण्यपावन ।

प्रसन्न होऊनि श्रोतेजन । त्यां माझें नमन दंडवत ॥३॥

आता वंदू साधू सज्जन । रात्रंदिवस हरिचे ध्यान ।

विठ्ठल नाम उच्चारिती जन । त्यां माझे नमन दंडवत ॥४॥

आतां नमूं रंगभूमिका । किर्तनीं उभे होती लोकां ।

टाळ मृदंग श्रोते देखा । त्यां माझें दंडवत ॥५॥

ऎसें नमन करोनि सकळां । हरिकथा बोले बोबड्या बोला ।

अज्ञान म्हणोनि आपल्या बाळा । चालवी सकळा नामा म्हणे ॥६॥