Anupama TawarRokade
Tragedy
अंधारले सारे येथे
डोळा नाही आस
होतो मृत्यूचा आभास
सारे काही व्यर्थ
सदा रचली मृत्यूची
येथे हो आरास
तो अन् बाभळी
गुलाबी हास्य
अनुजा
मराठीची कौतुक...
कवित्व
हिमशिखरे
मोरपंखी बासरी
ढगांची मस्ती
जुनं ते सोनं
बाप जगामधी आज ठरला अनमोल बाप जगामधी आज ठरला अनमोल
फितुर जाहली हवा ती जाणुनी, रित ती जगण्यास न चुकली फितुर जाहली हवा ती जाणुनी, रित ती जगण्यास न चुकली
होतो वारा शांत आणि उरते फक्त हळहळ होतो वारा शांत आणि उरते फक्त हळहळ
सहवास लाभो तुझा, ही इच्छा माझ्या मनीची सहवास लाभो तुझा, ही इच्छा माझ्या मनीची
काय करणार बिचारा लेक सासरी गेली, मुलगा परदेशी काय करणार बिचारा लेक सासरी गेली, मुलगा परदेशी
जरा नीरवता झुरत आहे प्राण या श्वासाचा जरा नीरवता झुरत आहे प्राण या श्वासाचा
आज जाणिले मीच मला परकी का जाहले आज जाणिले मीच मला परकी का जाहले
नकारले मी विवाद अन् हास्याचे रंग उजळती नकारले मी विवाद अन् हास्याचे रंग उजळती
बळीराजाच्या भाळी, दुःख वेदनाच देऊन गेला बळीराजाच्या भाळी, दुःख वेदनाच देऊन गेला
बाबाविषयीच्या भावना व्यक्त करणारी काव्यरचना बाबाविषयीच्या भावना व्यक्त करणारी काव्यरचना
बीजपेरणाचा मोसम सरल्याची मोजणी नको बीजपेरणाचा मोसम सरल्याची मोजणी नको
त्याबरोबरच संपून जाईल या विश्वातून चराचराचे अस्तित्वही कायमचे त्याबरोबरच संपून जाईल या विश्वातून चराचराचे अस्तित्वही कायमचे
निरपराधी जातात बळी म्हणे कोण कुणाचा भाई । निरपराधी जातात बळी म्हणे कोण कुणाचा भाई ।
रक्तधारा ना आता, त्यातून काव्यधारा वाहिल्या रक्तधारा ना आता, त्यातून काव्यधारा वाहिल्या
मुक्या भावनांचा बांध फोडावासा वाटतो मुक्या भावनांचा बांध फोडावासा वाटतो
म्हणूनच लोक म्हणतात जगण्यास हा लायक नाहीं म्हणूनच लोक म्हणतात जगण्यास हा लायक नाहीं
स्वप्नांचं सत्य मला कळलं, काय करायचं ते मी ठरवलं स्वप्नांचं सत्य मला कळलं, काय करायचं ते मी ठरवलं
कर्ताही तू करविताही तू, तुजवीन मी कसे जगावे कर्ताही तू करविताही तू, तुजवीन मी कसे जगावे
पसरल्या अनेक त्या हवेत बाता... पसरल्या अनेक त्या हवेत बाता...
समुद्रास सुकवण्या आले जे, बुडताना मी ते पदर पाहिले समुद्रास सुकवण्या आले जे, बुडताना मी ते पदर पाहिले
लाइब्रेरी
प्रोफाइल
