मराठी गझल

कोणीही वैरी नाही, कोणीही जिवलग नाही

का श्वासांमध्ये माझ्या थोडीही लगबग नाही

आभाळ निळ्या बुरख्याचे लपवून उन्हाळे बसले

अन् पृथ्वी पंखांखाली घेईल असे खग नाही

श्वासांच्या पैलतिरावर अंधार पसरला आहे

हृदयाची धक् धक् नाही, पैशांची झगमग नाही

बापाच्या डोळ्यांमध्ये हर्षाने आले पाणी

जन्मात एवढे हळवे मज दिसलेले ढग नाही

चल, एक नवे जग शोधू, माणूस जगवण्यासाठी

हे देवधर्मजातींचे जगण्यालायक जग नाही!