मोरपंख

आयुष्य बहरावे तुला पाहता

तू साऱ्या गोपिकांचा सखा

तुझ्या अवखळ खोड्यांचा

भास होई मज सारखा

डोळे किती बोलके तुझे 

वाणी तुझी असे मधाळ

शब्दात गुंतुनी जाती सारे 

प्रेमात तुझ्या होती घायाळ

बासरीची धून तुझ्या 

ओढ लावी मनाला 

विसरून सारे छंद कान्हा 

वेड लावी जगाला

मोरपंख तुझे शिकवी

विविध रंगी जीवन

सांभाळावे कसे सख्या 

तुझ्यासवे हे यौवन