मौनाचे आगळेवेगळे सोंग कशाला ?

खेळण्यांसारखे मांडून भातुकली परी 

सांग काय ते खेळ होते ना ?

खोट्या आशांचे गुंफलेले  

माझ्याभोवती खोटे कोष होते ना ?

समजले कि समज माझे चुकलेले होते ना?

खरेच मी तुला ओळखते... जाणते 

हे माझेच वेड्यापरी कयास होते ना?

माझ्या प्रत्येक दुःखाचे औषध तूच होतास ना ?

ना संपणारे प्रश्न माझे असले तरी ऊत्तर मात्र तूच होतास ना ?

जरी मी संपली माझ्यात पण उरले मात्र तुझ्यातच होते ना ?

माझ्या हृदयातल्या स्पंदनात आभास मात्र तुझाच होता ना ?

आता किती बरं मी हे स्वतःला समजावण्यात अर्थ होता ना ?

तुझ्या चुप्पीचा अर्थ मात्र वेगळाच होता ना ?

पण मी अजूनही तुझीच आहे ना ?

हे तुलाही तितकच ठाऊक आहे ना ?

मग हे मौनाचे आगळेवेगळे सोंग कशाला ?

बोल हे मौनाचे आगळेवेगळे सोंग कशाला ना ?