कविता -कुटुंब ( हक्काचं नातं )

प्रवास एकट्याचा 

आयुष्याच्या वाटेवरचा

चिंता नव्हती केली

खडतड वाट दिसता

करणार काय होते 

जे राहून गेले

अवहेलना खऱ्याची होता 

ते सोडून सारे दिले 

मांडला होता डाव

हर्षात मन राहिले

दिसता डाव खोटा

मागे वळून ही नाही पाहिले

आपले कोणीही नाही

दुःखाचे डोंगर असता

सुखात सोबतीला

मिळून पार करती रस्ता 

रक्ताची एक नाती

जपून ठेवावं जीव असता 

नसता जन्मदाते

कोणाला मायबाप म्हणता 

हक्काचे एक नाते

हक्काने भांडणारे

पाऊल पडता चुकीचा

खंत शब्दात मांडणारे 

जपून ठेवावं माणसे

आपली असो कि परखे

भेदभाव नसावं कसला 

असावं एक सारखे