പ്രവാസിയുടെ യാമങ്ങൾ

വിധി എന്തെന്നറിയാതെ അലയുന്ന മനുഷ്യന്, ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികൾ ഏറെയായി.

കണ്ണീർ വറ്റിയതറിയാതെ, മിഴികൾ അടയാതെ, ഭീതിയുടെ യാമങ്ങൾ പലതും കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു.

വഴിയറിയാതെ എത്തിയതല്ല ഈ ഭൂമിയിൽ; സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് സ്വർണ്ണനിറമുണ്ട് താനും.

അതിരാവിലെ ഉണർത്തുന്ന ഫോൺ അലാറങ്ങൾ പലതവണ കർണ്ണപടങ്ങളിൽ വന്നലയ്ക്കുന്നു.

കലണ്ടറിലെ തീയതികൾ മാറുന്നത് നോക്കി നിൽക്കുന്നത്, എന്നെ ധനികനാക്കുന്ന ആ ഒരു ദിനത്തിന് വേണ്ടിയാണ്.

കുബൂസുകൾ മാത്രം അത്താഴമാക്കി ദിനരാത്രങ്ങൾ തള്ളിനീക്കുന്നു.

പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ഒരു വാക്ക് കേൾക്കാൻ, ആ ശബ്ദത്തിന്റെ നാളത്തിനായി ഞാൻ ഇന്നും കാത്തിരിക്കുന്നു.

ഓർമ്മകൾ ചിറകടിക്കുന്ന ഈ ഏകാന്തതയിൽ,

നാടിന്റെ മണമുള്ള കാറ്റൊന്നു വീശിയെങ്കിൽ!

പണപ്പെട്ടിക്കുള്ളിൽ പണയം വെച്ച യൗവനം,

തിരികെ കിട്ടാത്ത കാലത്തിൻ ബാക്കിപത്രം.

വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മുത്തുകളായി കോർക്കുമ്പോൾ,

അക്കരെയുള്ളവർ ചിരിച്ചു കാണാൻ കൊതിച്ചു.

ഇന്നും ഈ മണലാരണ്യത്തിലെ തണുത്ത കാറ്റിൽ,

ഒരു നേർത്ത തേങ്ങലായ് മായുന്നു എന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ.