മിലി (2)

ഭാഗം രണ്ട്

പേടിയോടെ വീണയുടെ മൂക്കിൽ വിരൽ വെച്ചു .

ശ്വാസം എടുക്കുന്നുണ്ട് . അപ്പോൾ ഇങ്ങനുറങ്ങാൻ സ്ലീപ്പിംഗ് പിൽസ് കഴിച്ചിട്ടൂണ്ട്. 

മിലി വീണയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ നേരെയാക്കി പുതപ്പിച്ചു ചെരിച്ചു കിടത്തി.

ആരാണ് ഈ ദ്രോഹം ചെയ്തത്. അതും പാവമായ തൻെറ വീണയോട് . ആർക്കും അറിയില്ല പനിയായി കിടപ്പാണെന്ന്. . താൻ മാറിയ തക്കംനോക്കി . അടുത്ത റൂമിൽ ആരാണെന്നുപോലും അറിയില്ല. എല്ലാവരോടും നന്നായി പെരുമാറുന്നവളാണ് ആരുമായും വഴക്കോ പിണക്കമോ ഒന്നും ഇല്ല എന്നിട്ടും. ആരാവും എന്ന് എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും മിലിക്ക് ഒരു ഊഹവും കിട്ടിയില്ല.

ഇവളുടെ വാക്കുംകേട്ട് പുറത്തേക്ക് പോയത് തന്റെ തെറ്റ് . ചായ കുടിക്കാതെ പോന്നിരുന്നെങ്കിൽ ഈ അവസ്ഥ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല .പാവം തൻെറ വീണ ഉണരുമ്പോൾ തനിക്ക് സംഭവിച്ചത് അറിഞ്ഞാൽ എന്താവും അവസ്ഥ .

നിറയുന്ന കണ്ണുകൾ തുടയ്ക്കാൻ പോലും മറന്നു. വീണയുടെ നെറ്റിയിലും മുടിയിലും മുഖത്തും തലോടി.പറന്നുകിടന്ന മുടി ഒതുക്കി വെച്ചു.

കയ്യിൽ എന്തോ തടഞ്ഞു. 

എന്താണത്. 

മുടിയിഴകൾ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞ് കിടന്നത് എടുത്തു.

ബ്രേസ് ലെറ്റ്. ഇത് ആരുടെ ..ആരോട് ചോദിക്കും .ആകെയുള്ള തെളിവ്. പൊലീസിൽ പരാതിപ്പെട്ടാലോ. അതെ അതുമതി. 

അയ്യോ അത് പൊല്ലാപ്പാവും .എല്ലാവരും അറിയും നാണക്കേടാകും മാനവും പോകും ഭാവിയും തീരും . അവളിൽ പ്രതീക്ഷയർപ്പിച്ച് സാധുക്കളായ വീട്ടുകാർ. തനിക്ക് എങ്ങനെ അവളെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയും .

അതെ തനിക്കുമാത്രേ അവളെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയൂ... എങ്ങനെ... മിലി തലപുകച്ചു.

ആ ബ്രേസ് ലെറ്റ് ..ഒരിക്കലും വീണ കാണരുത്. മിലി എണീറ്റുപോയി ആ ബ്രേസ് ലറ്റ് തൻെറ ബാഗിൽ വെച്ചു. 

താനാണ് തൻെറ വീണയ്ക്ക് ഈ ഗതി വരുത്തിയത്. ഹൃദയം പൊട്ടിപ്പോകുന്ന വേദനയോടെ സ്വയം പഴിച്ച് മിലി ഒരുപോള കണ്ണടയ്ക്കാതെ വീണയ്ക്ക് കൂട്ടിരുന്നു.എത്രനേരം ആ ഇരിപ്പ് തുടർന്നു എന്ന് മിലി അറിഞ്ഞില്ല. മരിച്ച മനസ്സുമായ് ബെഡിൽ തലചായ്ച്ചു. 

ദൂരേന്ന് ആരോ കരയുന്ന നേർത്ത ശബ്ദം .മിലി കണ്ണുതുറന്നു.

അകലെനിന്നല്ല തൻെറ അടുത്തുനിന്നാണ്. പെട്ടെന്ന് മിലിക്ക് കഴിഞ്ഞകാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മയിൽ വന്നു.

വീണേ...മോളെ.. നീ ഉണർന്നോ.. പനി കുറഞ്ഞല്ലോ.. മിലി വേഗം എണീറ്റ്. വീണയുടെ നെറ്റിയിൽ കൈവച്ചു. 

പെട്ടെന്ന് വിണ മിലിയുടെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. 

എന്താമോളെ... നീ എന്തിനാ കരയുന്നത്. മിലി വീണയെ നെഞ്ചോടുചേർത്ത് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. 

എനിക്ക് ...എന്താ പറ്റിയേ. വീണയ്ക്ക് ബാക്കി പറയാനായില്ല നെഞ്ചിൽ പടർന്ന ഏങ്ങൽ തടസ്സമായി. 

ഒന്നുമില്ല. ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. കരയല്ലേ മോളെ... മിലി ഹൃദയവേദനയോടെ പറഞ്ഞു.

മിലീ... ഞാനിനി എങ്ങനെ എൻ്റെ വീട്ടിലുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ ചെല്ലും .അവരുടെ മോൾ ചീത്തയായെന്ന് എങ്ങനെ പറയും. .ഇതെങ്ഞാനും അറിഞ്ഞാൽ കൂട്ട ആത്മഹത്യ മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ.. 

അങ്ങനൊന്നും പറയല്ലേ വീണേ.. ആരും അറിയില്ല. ഇക്കാര്യം നമ്മളിൽ മാത്രം നിൽക്കും. നമ്മുടെ കൂടെ വന്നവർക്കിടയിൽ നിന്നോട് ആർക്കാണ് വൈരാഗ്യം ഉണ്ടായിരുന്നത് വീണേ. ഞാനറിയാത്ത എന്തെങ്കിലും രഹസ്യം നിനക്കുണ്ടായിരുന്നോ പറയ് വീണേ.. 

ഇല്ല മിലി... എന്നിൽമാത്രം പ്രതീക്ഷയർപ്പിച്ച് ..എൻ്റെ പഠനത്തിനായി കിട്ടാവുന്നിടത്തു നിന്നെല്ലാം കടംവാങ്ങി എന്നെ പഠിപ്പിക്കുന്ന എൻ്റെ വീട്ടുകാരെ മറന്ന് ഞാൻ എന്നെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കപോലുമില്ല.   

ഇനി ഞാനെങ്ങനെ... എനിക്ക് മരിച്ചാൽ മതി. വീണ ഏങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞു. 

വീണ മിലിയുടെ മടിയിൽ തലവച്ചുകിടന്നു. 

മിലി ... പനിയും തലവേദനയും  കുറയാനായി ടാബ് കഴിച്ചു . പക്ഷേ ഉറക്കം വന്നില്ല .അപ്പോൾ ഒരു സ്ലീപ്പിംഗ് പിൽസ് കഴിച്ചു പിന്നെ ഒന്നും ഓർമ്മയില്ല. ഉണരുമ്പോൾ നീ എൻ്റെ അടുത്ത് ബെഡിൽ തലചായ്ച്ചു ഇരിപ്പുണ്ട്.  

ആരാ എന്നോടീ ചതി ചെയ്തത് മിലീ..  എന്നെ ഇങ്ങനെ ശിക്ഷിക്കാൻ എന്തു തെറ്റാ ഞാൻ ചെയ്തത് മിലീ.. 

നീയൊരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല. ആരും ഒന്നും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. അറിയുകയുമരുത്. ഇത് നീ മറക്കണം മറന്നേപറ്റൂ... ഇനി മൂന്നുമാസം കൂടിയല്ലേ ഉള്ളൂ. പഠിത്തം. ബാക്കി കാര്യം എന്നിട്ട് തീരുമാനിക്കാം . ഉറങ്ങ്  ഇങ്ങനെയൊരു രാത്രി നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇല്ല .

മിലി ഒരു തരത്തിൽ ആശ്വസിപ്പിച്ചു കിടത്തി.  

ആ നിശബ്ദതയെ ഖണ്ഡിച്ചുകൊണ്ട് വീണയുടെ ഏങ്ങൽ ഉയർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

മിലി വീണയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു കിടന്നു.

    .........   ..........   .........  .......

  പിറ്റേദിവസം 

രാവിലെ മെസ് ഹാളിൽ വച്ച് രാകേഷിനെ കണ്ടെങ്കിലും മിലി കണ്ടതായി നടിച്ചില്ല. എത്രയും പെട്ടെന്ന് തനിക്കും വീണയ്ക്കുമുള്ള ഫുഡ് എടുത്തുകൊണ്ട് റൂമിലെത്തണം. അതുമാത്രമായിരുന്ന മനസ്സിൽ. തൻ്റെ അഭാവത്തിൽ വീണ എന്തെങ്കിലും കടുംകൈ ചെയ്താലോ എന്ന ഭയം ഉള്ളിലുണ്ട്. 

ഹായ് മിലീ...  

മിലി ചിരിച്ചു എന്നു വരുത്തി. 

ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് നീയാകെ മാറിയല്ലോ..

രാകേഷ് അവൾക്കടുത്തെത്തി ചോദിച്ചു.

ഏയ് .. നല്ല തലവേദന  അതാണ്. 

എങ്ങനെ തലവേദന വരാതിരിക്കും.നീ സ്ലീപ്പിംഗ് പിൽസ് കഴിച്ചല്ലേ കിടക്കുന്നത്..

മിലിയുടെ തലയിൽ ആരോ കൂടംകൊണ്ട് അടിച്ചപോലെ തോന്നി. 

ഒരുനിമിഷം മിലി ഞടുങ്ങിപ്പോയിരുന്നു.

എന്താ പറഞ്ഞത്.. രാകേഷ് എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു.. മിലി ജാഗരൂകയായി 

ഞാൻ വരും എന്ന് നിന്നോട് പറഞ്ഞതല്ലേ ഞാൻ വന്നു .. 

അപ്പോൾ.... നീ...

മിലിയുടെ കണ്ണിൽ ഇരുട്ടുകയറി.. 

തണുപ്പും മനസ്സിൽ ടെൻഷനും രാകേഷ് ആണ് ഇന്നലെ വീണയുടെ അടുത്തു വന്നത് എന്ന അറിവും മിലിയുടെ ധൈര്യം കെടുത്തി. 

താഴെ വീഴാൻ തുടങ്ങിയ മിലിയെ രാകേഷ് കസേരയിൽ പിടിച്ചിരുത്തി. 

കുറച്ചുസമയം എടുത്തു മിലി സാധാരണ നിലയിലാവാൻ. 

എന്തുപറ്റി .. വരൂ..ഞാൻ റൂമിൽ കൊണ്ടാക്കാം 

വേണ്ട . എനിക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ല. മിലി മെസ് ഹാളിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. 

നിൽക്കൂ... 

അതേ ഈ ഗുളിക കഴിച്ചുള്ള ഉറക്കം നല്ലതല്ലെന്ന് എന്നെപ്പോലെ നിനക്കും അറിയാം ..അടുത്തുവന്ന് മിലിക്കുമാത്രം കേൾക്കാവുന്ന രീതിയിൽ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.  മാത്രമല്ല എൻ്റെ ബ്രേസ് ലെറ്റ് അവിടെ ഊരിപ്പോയിട്ടുണ്ട് . 

നീയിത്ര അപ്സെറ്റ് ആകേണ്ട കാര്യമില്ല. നീയെന്നെ ആഗ്രഹിച്ഛിരുന്നു എന്നത് സത്യമല്ലേ...പറയ് .

ബാക്കി കേൾക്കാനോ മറുപടി പറയാനോ മിലി നിന്നില്ല ഷോൾകൊണ്ട് മുഖം അമർത്തി തുടച്ചു. രാകേഷ് പറഞ്ഞത് മറ്റാരും കേട്ടില്ല എന്നുറപ്പു വരുത്താൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഇല്ല ആരും അടുത്തില്ല. തൻെറ കണ്ണുകൾ നിഞ്ഞൊഴുകുന്നതൊന്നും മിലി അറിഞ്ഞില്ല. 

വീണയോട് എങ്ങനെ പറയും രാകേഷ് ആണ് തെറ്റുചെയ്തത് എന്ന്. അവൻ ഞാനാണെന്നാണ് കരുതിയിരിക്കുന്നത്. 

എന്തുചെയ്യും. ആരോട് പറയും ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ.. ഈശ്വരാ.. മിലി തൻെറ തലയ്ക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു. 

നാലു വർഷത്തെ പ്രണയം .മനസ്സിൽ കുടിയിരുത്തിയ വിഗ്രഹം. എല്ലാം തകർന്നു. ഞാൻ വരും എന്നു പറഞ്ഞത്  ഇതിനായിരുന്നോ.. ഇത്രയും നികൃഷ്ടമായ മനസിൻ്റെ ഉടമയെ ആയിരുന്നോ താൻ ഇത്രയും കാലും പ്രാണനായ് സ്നേഹിച്ചത്.നിൻെറ മനസിലെ പോലെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ .. 

റൂമിലെത്തിയ മിലി വേഗം ബാത്റൂമിൽ കയറി കതകടച്ചു. മതിയാവോളംകരഞ്ഞു. 

 മിലീ... 

വീണ വിളിച്ചു.

മിലി മുഖം കഴുകി ഇറങ്ങിവന്നു. 

എന്താ ഇത്രതാമസം.. നീ കരഞ്ഞോ..

ഇല്ല നല്ല തലവേദന ..

എനിക്ക് ഒരു സംശയം.. 

എന്ത് ..സംശയം..?

നീയാണെന്നുകരുതി രാകേഷ് ആവുമോ ഇന്നലെ എൻ്റെ അടുത്തു വന്നത്..

        തുടരും...