വിശപ്പ്

     

മണ്ണിൽ മനുഷ്യനായ് പിറന്നതാം ഗർത്തത്തിൻ

വിശപ്പിൻ തീക്ഷണതയേറ്റിയ പാടുകൾ

ജൽപ്പനമില്ലാതലയുന്ന നാളുകൾ

ചവറ്റുകൂനയിലാശ്രയലംബരായ്

  വിശപ്പിൻ വിളി കുകിയാർത്തനാൾ

  അഗ്നിപോലാളുന്നു നൊമ്പരം പിടയുന്നു ,

  കണ്ണുകൾ മങ്ങലേൽക്കുന്നു അധരം വരണ്ടു

  കേണുപോലിറ്റു ജലത്തിനായ് പാരിതിൽ 

ആക്രോശമായാ വയറിൻ വിളംമ്പരം

ഇറ്റു വറ്റിനായ് മിഴിയലഞ്ഞു ചുറ്റിലും

ഒരുനേരമന്നത്തിൻ വിലയെന്ത് ഭൂമിയിൽ

ചൊരിഞ്ഞതാം രക്തത്തിൻ ഗന്ധമതോ?

   വിശപ്പിൻ വിളിയിൽ ജാതിമതമെന്നുണ്ടോ

   നിറഭേദ ദാരിദ്ര്യ സമ്പത്തെന്നതും

   അമ്മിഞ്ഞ പാലിൻ മാധുര്യം നുണഞ്ഞ

    ചുണ്ടുകൾ ഗർജ്ജനം മൊഴിഞ്ഞീടുമോ?

 എത്രയേറന്നങ്ങൾ പാഴാക്കി മാനവർ

അരചാൺ വയറിനായ് കെെനീട്ടുന്നനേകർ

ഒട്ടിയവയറിൻ രോദനം അറിയാതെ പോകല്ലെ

ഏകുക മർത്ത്യ ഒരുനേരമന്നം അവർക്കായെന്നും