സ്ത്രീയേ മാപ്പ്

വന്യ വനാന്തരങ്ങളിൽ, 

രാജാവല്ലെന്നാലും 

ഫണമത് വിടർത്തി ഗർവ്വം 

നടിച്ചിരുന്നൊരു നാഗം, 

ഉഗ്രവിഷമുള്ളൊരു നാഗം.

മകുടിതൻ ഈണത്തിൽ 

മയക്കി വശീകരിച്ചൂ, 

നരൻ കുട്ടയിലടച്ച-

ടക്കി നാഗഗർവ്വത്തെ.

ഗാന്ധിയെ നോക്കി 

കണ്ണുകൾ തള്ളി, 

അയാൾക്ക്‌ വിറ്റു 

പാമ്പാട്ടി കരിമൂർഖനെ.

കാട്ടിലെ സാമ്രാജ്യം 

അന്യമായെങ്കിലും, 

അയാളുടെ കുപ്പി 

ഇനി നാഗ സാമ്രാജ്യം. 

ആദ്യമായി നാഗം 

കണ്ടൊരാ കിടപ്പുമുറിയ-

തിൽ ഒന്നുമറിയാതെ 

മയങ്ങുന്നൊരു സ്ത്രീ.

തുറന്ന് കിടക്കുന്നൊരാ 

ജനാല കണ്ട്, 

സ്വാതന്ത്ര്യം കൊതിച്ചു-

ഉഗ്രവിഷധാരി നാഗം.

ശ്വാസംമുട്ടി നിന്നൊരാ 

നാഗത്തേ മെത്തമേൽ 

ഇഴയാൻ വിട്ടു അയാൾ, 

ഞെരിച്ചൂ അതിൻ കരിമേനീ, 

ഗർവമെടുത്തു കൊത്തി 

നാഗം വിഷമിറ്റിറങ്ങുവോളം.

വിരിഞ്ഞു പടർന്നു 

പാമ്പിൻമേൽ കൊലച്ചിരി 

തെറ്റി നാഗമേ, തെറ്റി 

നീ ദ്രോഹിച്ചതു സ്ത്രീയേ, 

ഒന്നുമറിയാത്ത സ്ത്രീയേ .

കുറ്റബോധം നിരസച്ചൂ, 

നാഗമേ നിൻ സ്വാതന്ത്ര്യം.

അലമാരയ്ക്ക് പിന്നിൽ 

പ്രതി പതുങ്ങി, 

അർഹമായ വിധിയും കാത്ത് 

സ്ത്രീയേ മാപ്പ്, 

സ്ത്രീയേ മാപ്പ്, 

നാഗം കാത്തിരിപ്പൂ, 

തിളയ്ക്കുന്ന നിൻ 

രക്തത്താലുള്ള മരണം.