ರವಿ ಮುಳುಗಿದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ

 ರವಿ ಮುಳುಗಿದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ

 ಕವಿ ಕುಳಿತನು ಪೆನ್ನಿಡಿದು 

   ಕೈ ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರಣಯದ ನೆನೆಯುತ್ತ

   ಭಾನೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಅವಳನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತ

   ಕಳೆದ ಸಿಹಿಯನ್ನು, 

   ಕಹಿಯಾಗಿ ಉನ್ನತಿಹನು ಇರುಳೆಲ್ಲ

“ನೀ ಇಲ್ಲದ ಇರುಳು ಇರುಳಲ್ಲ

ಈ ಇರುಳು ಕರಳಾಗಿ ಇದ್ದರೇನು ಫಲ 

ನನ್ ಬಿಟ್ಟು ಎತ್ತರದಲೇಕೆ ಅವಿತಿರುವೆ 

ಜಗ ಬೆಳಗಳಿ ರವಿ ಬೇಗ ಬಾ....

     ಕತ್ತಲೆಯ ಆಗಸದಿ 

     ಕೂದಲೆದುರ ಚಂದ್ರ ಮುಖ 

     ಮಿಂಚುತಿರೊ ನಯನ ತಾರೆಗಳ 

     ನವರತ್ನವೇ ಕಂಡಿದ್ದೆ”