Library
Profile
ગટુની ગોળી
ગટુની ગોળી
ગટુની ગોળી
દામડી ગામની પ્રાથમિક શાળામાં ત્રીજા ધોરણમાં ભણતા નટુ અને ગટુ—બે જોડિયા ભાઈ.
દેખાવ સરખો, આદત સરખી, રમકડાં સરખાં...
પણ એક બાબતમાં ગટુ બધાથી જુદો.
એ ગોળી ખાય પછી જ બોલે, અને જે બોલે એમાંથી ઘણી વાતો બીજા દિવસે સાચી પડી જતી.
શરૂઆતમાં ગામમાં કોઈએ ધ્યાન ન આપ્યું.
પણ એક દિવસ ગટુએ શિક્ષકને કહ્યું,
“સર, કાલે તમે સ્કૂલમાં છત્રી લઈને આવજો.”
શિક્ષકે હસીને કહ્યું,
“અરે દીકરા, આકાશ તો એકદમ સાફ છે!”
બીજા દિવસે એવો વરસાદ પડ્યો કે શિક્ષક ભીના ઉંદર જેવા થઈને ઘરે પહોંચ્યા.
હવે ગામમાં વાત ફેલાઈ ગઈ—ગટુ ભવિષ્ય જોઈ શકે છે!
એક કિરાણાવાળા કાકા પૂછે,
“બેટા, કાલે ખાંડનો ભાવ વધશે?”
ગટુએ ગોળી મોઢામાં નાખી અને બોલ્યો,
“ના કાકા, ભાવ નહીં વધે...
પણ તમારી પત્ની આજથી તમને ખાંડ વધારે ખવડાવશે.”
સાંજે આખા ગામે સાંભળ્યું કે કાકાએ નવી બાઈક ખરીદવાની વાત કરતાં જ કાકીએ એવો ઠપકો આપ્યો કે અંતે ગુસ્સો શાંત કરવા કાકાને જ ખાંડ ખવડાવવી પડી!
એક ખેડૂત આવ્યો.
“મારા ખેતરમાં વરસાદ પડશે?”
ગટુ બોલ્યો,
“તમારા ખેતરમાં નહીં...
પણ તમારા જમાઈના બહાનાઓનો વરસાદ જરૂર પડશે.”
ખરેખર બીજા દિવસે જમાઈનો ફોન આવ્યો.
“બાપુજી, અમારી રાહ ના જોતા... ગાયને તાવ છે, સ્કૂટરમાં પેટ્રોલ નથી, માં માંદી છે... અને હવે મોબાઇલ પણ ખરાબ થવાનો છે!”
સરપંચ પણ આવી ગયો.
“બેટા, હું ફરી ચૂંટણી જીતીશ?”
ગટુએ ગોળી મોઢામાં મૂકી, સરપંચ સામે જોયું અને થોડું વિચારીને બોલ્યો,
“જીતશો તો ઠીક...
પણ વોટ ગણતા પહેલાં જ તમે ઉજવણી શરૂ કરી દેશો.”
ચૂંટણીના દિવસે સરપંચે ડીજે બોલાવી દીધો, લાડુ વહેંચી દીધા...
અને પરિણામ આવ્યું—સરપંચ એક મતથી હારી ગયો!
શહેરથી એક ટીવી ચેનલવાળા પણ આવી પહોંચ્યા.
એન્કરે પૂછ્યું,
“બેટા, દુનિયાનું ભવિષ્ય શું છે?”
ગટુ શાંતિથી ગોળી ગળતા બોલ્યો,
“પહેલા તમારો કેમેરો ચાલુ કરો.”
કેમેરામેન ગભરાઈ ગયો.
“અરે! કેમેરો તો ચાલુ જ નથી!”
સ્ટુડિયોમાં હાસ્યનું મોજું ફરી વળ્યું.
એ જ સાંજે ગટુ આંગણામાં એકલો બેઠો હતો.
મમ્મીએ પૂછ્યું,
“બેટા, આજે તું આટલો શાંત કેમ છે?”
ગટુ ધીમેથી બોલ્યો,
“મમ્મી... બધા મને ભવિષ્ય બતાવનાર સમજે છે.
પણ હું તો ફક્ત લોકોની વાતો અને ચહેરા જોઈને અંદાજ લગાવું છું.
ક્યારેક ડર લાગે છે કે હું ખોટો પડી જઈશ.”
મમ્મીએ ગટુને ગળે લગાવી લીધો.
“બેટા, તું ભવિષ્ય નથી જોતો.
તું લોકોના મનને સમજે છે.
આ તારી ગોળી લોકોનું ભવિષ્ય નથી બતાવતી...
આ તો તારા મનનો વિશ્વાસ બોલે છે, અને ઘણી વાર સાચો પડે છે.”
એ સમયે પપ્પા અને નટુ પણ ત્યાં આવી પહોંચ્યા.
નટુ હસીને બોલ્યો,
“હા રે ગટુ, તું ભવિષ્ય નહીં,
પણ લોકોના દિલ વાંચે છે.
એટલે જ બધા તારી પાસે આવે છે.”
પપ્પાએ પણ કહ્યું,
“અને તારી આ ગોળી? એ તો તારો આત્મવિશ્વાસ છે!”
એ દિવસથી ગટુની ગોળી માત્ર મીઠી ગોળી રહી નહીં.
તે તેના વિશ્વાસની સાથી બની ગઈ.
ધીરે-ધીરે આખા ગામમાં તે સમજ, નિર્દોષતા અને આત્મવિશ્વાસનું પ્રતીક બની ગઈ.
એક સાંજે પપ્પાએ ગટુને પૂછ્યું,
“બેટા, હું કરોડપતિ ક્યારે બનીશ?”
ગટુ હસીને બોલ્યો,
“પપ્પા, તમે તો આજથી જ બની જશો.”
પપ્પા ચમકી ગયા.
“સાચે?”
“હા. મમ્મી હવે તમારા બધા ખર્ચા બંધ કરી દેશે.
પછી આપણે કમાઈશું એ બધું જ બચી જશે.
કાગળ પર કરોડપતિ બનવામાં વાર નહીં લાગે!”
રસોડામાંથી મમ્મી બોલ્યાં,
“ચાલો, આજથી જ બચત શરૂ!”
પપ્પા ધીમેથી ઊભા થયા અને નટુને કહેવા લાગ્યા,
“બેટા, તારા ભાઈનું ભવિષ્ય જોવાનું બંધ કરાવતી કોઈ ગોળી હોય તો મને પણ એક અપાવી દેજે!”
આખું ઘર ખડખડાટ હાસ્યથી ગૂંજી ઊઠ્યું.
---
બોધ
બાળકો ભવિષ્ય નથી જોતા.
તેઓ મોટાઓની વાતો, ચહેરા અને આદતો એટલી ધ્યાનથી વાંચે છે કે તેમનો અંદાજ ઘણી વખત ભવિષ્યવાણી જેવો સાચો નીકળે છે.
અને હા...
ઘરમાં સૌથી સાચું ભવિષ્ય જોનાર કોઈ હોય તો તે ઘણી વખત મમ્મી જ હોય છે!
