અધૂરું મિલન ~વરસાદે લખી હતી એક કથા,

અધૂરું મિલન ~વરસાદે લખી હતી એક કથા,  
બસસ્ટોપે ઊભી હતી યાદોની છાયા.  
એ મળ્યા હતા,  
પણ મળવું પૂરું નહોતું—  
જેમ શબ્દો વચ્ચે રહેલી મૌનતા.

એની આંખે કહેલી વાત,  
એના હાસ્યમાં અટવાયેલી ક્ષણ,  
અને એ શીંગવાળાની સાક્ષી—  
જ્યાં પ્રેમે પોતાનું નામ ગુમાવ્યું.

અંતે,  
એ ગઈ…  
પણ એ રહી…  
યાદ બનીને,  
રોજ વરસાદમાં ભીંજાતી રહી.