પાવડે

વાતને સમજાવવા ખુદથી લડે

દુઃખ ઉલેચી નાખશે એ પાવડે, 

સુખની વ્યાખ્યા સાવ નોખી એમની, 

ઊંઘ આવી જાય રાત્રે બાંકડે, 

વાંક તારો એટલું સમજાય તોય, 

રોજ ઈશ્વર સાથ પાછી બાખડે,

માંગશે લાચાર થઈને કાયમી 

એ જ પાછો બળ બતાવે બાવડે, 

જ્યાં વધારી વાત એણે એ પછી, 

એકલા જીવી ગયો છું ગામડે,

એ બહાનાંઓ બતાવી ભાગતાં,

 ખૂબી સાથે ત્યાં તળે છે તાવડે,

ખૂબ થાક્યા હાથ જોડીને હવે, 

એટલે સ્વાગત કરીશું ખાંસડે.