માનવી

ભૂલ્યો હું પંથ ભૂલ્યો હું ઓટલો,

સફરમાં નીકળ્યો છું માનવી હું એકલો.!

કાંટા છે ઘણાં કાદવ છે ઘણાં,

મંઝિલ દૂર છે ચાલતો હું એકલો.!

સરિતાને સમાવવા તરસે છે દરિયો,

વહીને તણાયો આગળ હું એકલો.!

કિનારો નથી હોતો ક્યાંય જીવનનો,

ક્ષિતિજની પેલે પાર પહોંચ્યો હું એકલો.!

નથી ખબર મને ક્યાં હશે વિસામો,

મન સાથે મેળાપ કરી હસ્યો હું એકલો. !