ગિરનાર : શ્રેષ્ઠતાનું શિખર (મનહર છંદ)
ગિરનાર : શ્રેષ્ઠતાનું શિખર (મનહર છંદ)
ગિરનાર : શ્રેષ્ઠતાનું શિખર
(મનહર છંદ)
હિમાલયથી પુરાણો, ગોરખ શિખરે ગાજે,
ગગનસ્પર્શી ગિરનાર, શિર તાજ સાજે;
આશરે દસ સહસ્ર, પગથિયાંનો છે પંથ,
પગલે પગલે શ્રદ્ધા, સદા ઉરે વિરાજે.
નેમિનાથે અહીં પામ્યું, પાંચમે શિખરે મોક્ષ,
દામોદર કુંડે નરસિંહે ગાઈ પ્રભાતી;
અશોકનો એ શિલાલેખ, ચૌદ આજ્ઞા ગાય છે,
ઇતિહાસ પથ્થર પર, ગાથા સદા ગાતી.
જ્યાં એશિયાઈ સિંહ ગર્જે, વનરાજ નિર્ભય,
ચીતલ સાબર નીલગાય, રીંછ સૌ ઘૂમે;
આમળા હરડે બીલી, પીપળો વડ અશોક,
ખાખરા કેસુડા ખીલે, કેસર કેરી ઝૂમે.
ગેબ્રો ને ગ્રેનાઈટ શિલા, જ્વાળામુખીની યાદ,
ગુગળ કુંવાર શતાવરી, ઔષધ વાસ;
લીલી પરિક્રમા છત્રીસ કિમી, લાખો પગલાં,
કારતક ચાંદ ઝરે, વન ભરે સુવાસ.
જૈન દેરાં હિન્દુ મંદિર, અહીં સૌ સાથે ભળે,
અંબા ગોરખ દત્ત સૌ, એક ગિરિનું ગાન;
કોઈ એકની નથી આ, સૌની સહિયારી ધરા,
ગિરનાર શીખવે એ, સમભાવનું ભાન.
શ્રેષ્ઠતા એટલે ઊંચાઈ ને ઊંડાણનો મેળ,
જે સૌને જોડી રાખે, એ જ સાચો ગિરનાર;
સિંહ સમ શૌર્ય રાખી, શિખર સમ સ્થિર થા,
ગિરનાર કહે: ચઢો સૌ, નમ્રતા છે સાર.
