દુનિયાએ

મૃગજળ કેટકેટલાં દેખાડ્યાં છે દુનિયાએ.

ને તરસે કેટકેટલાં રીબાવ્યાં છે દુનિયાએ.

એનો તો દસ્તૂર નમતા પલ્લે બેસવાનો ને,

મોટા ચમરબંધીને હંફાવ્યા છે દુનિયાએ.

ગરજ પડતાં મધમીઠાં વેણ ઉચ્ચારનાર,

સ્વાર્થ સરતાં રસ્તા બદલાવ્યા છે દુનિયાએ.

નહીં પહોંચી શકો દલીલબાજી કરવાથી,

દાઝેલાને પણ ડામ અપાવ્યા છે દુનિયાએ.

ન હોય એકરગી સમય ભાળી વાત બદલે,

દુઃશ્મનનેય પોતાનાં ગણાવ્યા છે દુનિયાએ.

ન લગાડો માઠું કદી તકસાધુ જેમ વર્તે છે,

પામવા મિત્રને શત્રુ બનાવ્યા છે દુનિયાએ.