અંબાર

વાદળમાં ભરી ભરી પાણી, ખડક્યાં અંબાર,

હમણાં વરસીસ તું,પણ ના વરસે લગાર.

ન જાણે કેમ રીસાયો આ જગનો આધાર ?

રાહ જુવે જન જન, આવીને માર તું લટાર.

તને ક્યાં જળની તાણ ? થોડું આપ ને તું ઉધાર !

મીટ માંડી જોઈ અંબાર, હવે તો થોડું વિચાર !

આવે સૌ અહીં રોકાવા, તને કેમ ના ફાવે વધાર ?

એક વાર આવ માણવા મારો આતિથ્ય સત્કાર.

જાણું છું ભૂલો હું કરું ને, ભોગવે સઘળો સંસાર,

પણ હવે નહીં હો!બસ તું આવવાનો કર કરાર.