ఖైదీ

ఒక రాజు ఉన్నాడు, ఒకరోజు అతను తన వజీర్‌పై కోపంగా ఉన్నాడు మరియు అతన్ని ఒక పెద్ద టవర్ పైన బంధించాడు. ఒక రకంగా చెప్పాలంటే ఇది చాలా బాధాకరమైన మరణశిక్ష. ఎవరూ అతనికి ఆహారాన్ని అందించలేరు లేదా ఆ ఆకాశహర్మ్యం నుండి దూకి తప్పించుకునే అవకాశం కూడా లేదు.

అతన్ని టవర్‌కి తీసుకెళ్తున్న సమయంలో, ప్రజలు అతను చింతించలేదని మరియు విచారంగా లేరని చూశారు, దీనికి విరుద్ధంగా, అతను ఎప్పటిలాగే సంతోషంగా మరియు సంతోషంగా ఉన్నాడు. అతని భార్య ఏడుస్తూ అతనిని పంపించి, "ఎందుకు సంతోషంగా ఉన్నావు?"

"చాలా పలుచని పట్టు దారమైనా నాకు అందిస్తే నేను స్వేచ్చగా ఉంటాను. ఇంత పని కూడా చేయలేరా?"

అతని భార్య చాలా ఆలోచించింది, కానీ ఆమె పట్టు మరియు సన్నని దారంతో ఉన్న అంత ఎత్తైన టవర్‌ను చేరుకోవడానికి మార్గం అర్థం కాలేదు. అప్పుడు ఒక ఫకీరుని అడిగాడు. ఫకీరు ఇలా అన్నాడు, "భృంగ అనే కీటకాన్ని పట్టుకోండి. దాని కాలికి పట్టు దారం కట్టి, దాని మీసాల వెంట్రుకలపై తేనె చుక్క వేసి, శిఖరం వైపు ముఖం పెట్టి టవర్ మీద ఉంచండి."

ఇది అదే రాత్రి జరిగింది. ఎదురుగా ఉన్న తేనె వాసన చూసి, దాన్ని పొందాలనే దురాశలో పురుగు మెల్లగా పైకి ఎగరడం ప్రారంభించి, చివరికి తన ప్రయాణాన్ని ముగించింది. పట్టు దారం ఒక చివర ఖైదీ చేతికి చేరింది. ఈ సన్నని పట్టు దారమే అతని మోక్షం మరియు జీవితం. తర్వాత దానికి కాటన్ దారం కట్టి పైకి తీసుకొచ్చారు, తర్వాత దారంతో కూడిన తీగ మరియు తీగతో మందపాటి తాడు. ఆ తాడు సాయంతో జైలు నుంచి బయటకు వచ్చాడు.