గమ్యం

గమ్యం చేరే లోపే..కూర్చుకున్న రెక్కలన్నీ
గాలికేసి ఎగిరిపోయే లోపే...

చేతులెత్తి పిలిచే మృత్యువునీడలా వెంటపడే లోపే...
రెండు రోజుల విడిదికిఎందుకీ మాయా ప్రాసాదాలు?

నీటి బుడగలాంటి బ్రతుకుకుఎందుకీ పంతాలు, పట్టింపులు?
సొంతమనుకున్న సమస్తమూతీరం దాటని కాగితపు పడవలే!

అహంకారం నిండిన శిఖరాలుకాలం ధాటికి నేలమట్టమయ్యేవే!

ఆస్తిపాస్తుల పత్రాలు కాదు,తోటివారి కళ్ళల్లో నింపిన వెలుగే 
నీ అసలైన ఆనవాలు.అధికారపు దర్పం కాదు,
నలుగురి పెదవులపై పూయించిన చిరునవ్వే నీ చిరునామా.

కసిని వదిలేసి కరుణను పంచు,ద్వేషాన్ని కరిగించి స్నేహమై ప్రవహించు.
గుప్పెడు గుండెతో లోకాన్ని ప్రేమించు,నిష్క్రమించే వేళ...
నీ జ్ఞాపకం ఒక చల్లని పరిమళమై మిగిలేలా జీవించు!