மௌனக் குரல்

சுருக்கம்:
பல தலைமுறைகளாகப் புறக்கணிக்கப்பட்ட ஒரு கிராமத்தின் மையத்தில் அமைந்திருக்கும் 'பழைய வீடு', அங்குள்ள மக்களின் பயத்திற்கும், மர்மமான நிகழ்வுகளுக்கும் காரணமாகிறது. அந்த வீட்டின் மௌனத்திற்குள் புதைந்திருக்கும் ஒரு குரல், ஒரு குழு இளைஞர்களை அந்த இரகசியத்தை வெளிக்கொணரத் தூண்டுகிறது. ஆனால், அந்த மௌனக் குரல் சாதாரணமானது அல்ல, அது உயிர்களைப் பலி கேட்கும் ஆவியின் ஓலமாகும்.

மௌனக் குரல்- அமௌனக் குரல்த்தியாயம் 1: அழைப்பின் சத்தம்

அந்த இரவு, கிராமத்தைச் சுற்றிலும் அடர்ந்த இருள் பரவி இருந்தது. மரங்கள் கூட அசைவின்றி, மௌனமாய்க் காற்றுக்குச் செவிமடுத்தன. ஆனால், அந்தக் கிராமத்தின் மையத்தில் இருந்த 'பழைய வீடு' மட்டும் ஒரு வித்தியாசமான மௌனத்தைச் சுமந்திருந்தது. அது வெறுமையான மௌனம் அல்ல, ஏதோ ஒரு ஆழ்ந்த துயரத்தையும், பெரும் இரகசியத்தையும் புதைத்து வைத்திருந்த மௌனம்.
பாலா, ராம், பிரியா மற்றும் கவின் – நான்கு நண்பர்கள். நவீன உலகில், இணையம் மற்றும் புதிய விஷயங்களை ஆராய்வதில் அவர்களுக்கு ஆர்வம் அதிகம். இந்தக் கிராமத்துக்கு அவர்கள் சுற்றுலா வந்திருந்தாலும், அவர்களது இலக்கு அந்தப் பழைய வீடுதான். "அந்த வீட்டில் பேய் இருக்குன்னு சொல்றாங்க. அது ஒரு கட்டுக்கதைடா!" என்று பாலா தைரியமாகச் சொன்னான். ஆனால், பிரியாவின் முகத்தில் சிறு பயம் தெரிந்தது. "வேண்டாம் பாலா, இதுல தேவையில்லாத பிரச்சனை" என்றாள்.
திடீரென, காற்றில் ஒரு மெல்லிய விசில் சத்தம் கேட்டது. அது எங்கிருந்து வந்தது என்று யாருக்கும் தெரியவில்லை. அந்த விசில் சத்தம் ஒரு குழந்தையைப் போல இருந்தது, மெதுவாக, ஆனால் ஊடுருவி வந்தது. கவின் தன் போனில் வீடியோ எடுக்கத் தொடங்கினான். "சத்தம் உள்ளே இருந்து வருது!" என்றான் ராம், மெதுவாக.
பழைய வீட்டின் ஜன்னல்கள் உடைந்திருந்தன. உள்ளே இருந்த இருள், அவர்களைக் கவ்வுவது போலத் தோன்றியது. "உள்ளே யாரோ இருக்காங்கன்னு நினைக்கிறேன்" என்றான் பாலா. அவன் தைரியசாலிதான், ஆனால் அவனது குரலிலும் ஒருவித நடுக்கம் தெரிந்தது.
அவர்கள் வீட்டின் கதவுக்கு அருகில் சென்றனர். கதவு பூட்டப்பட்டிருக்கவில்லை. மெதுவாக, கதவு ஒரு கிரீச் சத்தத்துடன் திறந்தது. உள்ளே இன்னும் அதிகமான இருளும், ஒருவித அழுக்கான வாசனையும் நிலவியது. "யாராவது இருக்கீங்களா?" என்று பாலா அழைத்தான். எந்தப் பதிலும் இல்லை. ஆனால், அந்த மெல்லிய விசில் சத்தம், இப்போது இன்னும் தெளிவாகக் கேட்டது, கிட்டத்தட்ட அவர்கள் காதுகளுக்கு மிக அருகில்.
"உள்ளே போகலாம்!" என்றான் கவின், போன் வெளிச்சத்தைப் பாய்ச்சியபடி. மற்றவர்கள் தயங்கினாலும், பாலாவின் தைரியம் அவர்களை உள்ளே இழுத்துச் சென்றது. அவர்கள் உள்ளே நுழைந்தவுடன், கதவு தானாகவே ஒரு பயங்கரமான சத்தத்துடன் பூட்டிக்கொண்டது. நான்கு நண்பர்களும் ஒருவரையொருவர் பார்த்தனர். அவர்களின் முகத்தில் இப்போது திகில் படர்ந்திருந்தது. மௌனக் குரலின் அழைப்பு அவர்களைச் சிறைபிடித்திருந்தது.