ମାଆର ମମତା ଜୀବନର ଗୀତା

ମାଆର ମମତା ଜୀବନର ଗୀତା

ପଢୁଥିଲେ ସରେନାହିଁ,

ତା କୋଳ ଝୁଲଣା ସ୍ୱର୍ଗ ଠୁ ଅଧିକା

ଶ୍ରଦ୍ଧାଝରା ସ୍ନେହ ତହିଁ ।

ଆବେଗ ଭରା ତା ହୃଦୟର ଭାଷା

ମାଆ ଡାକ ତା ମଧୁର,

ଆହା କହି ଦେଲେ ମନ ପୁରିଯାଏ

ଭରିଯାଏ ମଧୁଝର ।

ସେ ମୋର ମାଆ ପରା ମୁଁ ତାର ମାଆ

କି ମିଠା ତାର ପରସ,

ଦରଦୀ ମନର ଅକୁହା ଆବେଗ

ଲିଭିଯାଏ ଅବଶୋଷ ।

ଅସୁମାରୀ ସ୍ୱପ୍ନ ଆଖିରେ ଭରଇ

ମମତା ଦେଇ ପ୍ରାଣରେ,

ତାର ଆଶିଷରେ ବିଭୂଷିତ ହୁଅଇ

ନିର୍ମଳ ଚେତନା ହୃଦରେ ।

ବିଭୋରିତ ପ୍ରାଣ ଅନୁରାଗ ଝରା

ଅନୁଭବ ସ୍ଵାକ୍ଷରରେ,

ସଯତ୍ନେ ସାଇତା ସଞ୍ଜିବନୀ ଭରା

ଅମୃତର ସୁଧାଝରେ ।

ବସୁଧା ସେ ମୋର ଅତି ଆପଣାର

ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରା ଶାଳଗ୍ରାମ,

ଵିନ୍ଦୁଏ କରୁଣା ସିନ୍ଧୁଏ ତିମିର

ଅକ୍ଳେଶରେ ଅନୁପମ....

ମାଆ ଯେ ଅନନ୍ୟା ଚିର ବନ୍ଦନୀୟା

ଅମୂଲ୍ୟ ସେ ପିଲାପାଇଁ,

ଗୀତା, ଭାଗବତ ବିଧାନ ବିଧାତା

ତା ଆଶିଷେ ରହିଥାଇ.....।