ସାତ ବଚନ

ବାହାଘରର ପ୍ରଥମ ବର୍ଷ ଥିଲା ଉତ୍ସାହ ଏବଂ ବ୍ୟସ୍ତତାରେ ଭରା । ଅନିମେଷ ନୂଆ କରି ଏକ ବଡ଼ ଆଇଟି କମ୍ପାନୀରେ ସିନିୟର ସଫ୍ଟୱେୟାର ଇଞ୍ଜିନିୟର ଭାବେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ନୂଆ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବାରୁ ତାଙ୍କ ଉପରେ କାମର ଚାପ ଅସମ୍ଭବ ଭାବେ ବଢ଼ିଯାଇଥିଲା । ସେପଟେ ତନ୍ମୟୀ ମଧ୍ୟ ଏକ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ମହିଳା କଲେଜରେ ପ୍ରଫେସର ଭାବେ କ୍ୟାରିୟର ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳ ୭ଟାରୁ ବାହାରି ଯିବା ଏବଂ ବିଳମ୍ବିତ ରାତିରେ ଘରକୁ ଫେରିବା ଦୁହିଁଙ୍କର ଏକ ନିତିଦିନିଆ ଅଭ୍ୟାସ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପଇସାର ଅଭାବ ନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସମୟର ଘୋର ଅଭାବ ଥିଲା । ରୋଷେଇ କରିବାକୁ ସମୟ ନମିଳିବାରୁ ଦୁହେଁ ପ୍ରତିଦିନ ବାହାରୁ ମସଲାଯୁକ୍ତ ଅନଲାଇନ୍ ଖାଦ୍ୟ ମଗାଇ ଖାଉଥିଲେ ।

ଛଅ ମାସ ଏମିତି ଚାଲିବା ପରେ, ଅନିମେଷଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଧୀରେ ଧୀରେ ବିଗିଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା । ତାଙ୍କର ପେଟର ସମସ୍ୟା ଦେଖାଦେଲା, ଓଜନ ହ୍ରାସ ପାଇଲା ଏବଂ ପ୍ରତିଦିନ ମାନସିକ ସ୍ତରରେ ସେ କ୍ଲାନ୍ତ ରହିଲେ । ଦିନେ ରାତି ଦୁଇଟା ବେଳେ ଅନିମେଷ ଆମେରିକା କ୍ଲାଏଣ୍ଟର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କୋଡ୍ ସବମିଟ୍ କରୁଥିଲେ । ହଠାତ୍ ତାଙ୍କର ପ୍ରବଳ ମୁଣ୍ଡ ବୁଲାଇଲା ଏବଂ ସେ ଚେୟାରରୁ ପଡ଼ିଯିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ତନ୍ମୟୀ ସେତେବେଳେ ପରଦିନର ୟୁନିଭର୍ସିଟି ସିଲାବସ୍ ନୋଟ୍ସ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିଲେ । ସେ ଅନିମେଷଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ଦେଖି ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ନିଜ ବହିପତ୍ର ବନ୍ଦ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଧରି ସୋଫା ଉପରେ ଶୁଆଇ ଦେଲେ । ଫ୍ରିଜ୍ ଖୋଲି ଦେଖିଲା ବେଳକୁ ସେଠାରେ କେବଳ ଥଣ୍ଡା ପିଜା ଏବଂ କୋଲ୍ଡ ଡ୍ରିଙ୍କ୍ସ ଥିଲା ।

ତନ୍ମୟୀ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ରୋଷେଇ ଘରକୁ ଗଲେ, ଚୂଲୀ ଜଳାଇଲେ ଏବଂ ସେଥିରେ ଅଳ୍ପ ଚାଉଳ, ମୁଗ ଡାଲି ଏବଂ ଦେଶୀ ପରିବା ପକାଇ ଏକ ପବିତ୍ର ଓ ଗରମ ଓଡ଼ିଆ ଖେଚୁଡ଼ି ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ । ନିଜ ହାତରେ ଅନିମେଷଙ୍କୁ ଖୁଆଇବା ବେଳେ ଅନିମେଷ ଆଖିରୁ ଲୁହ ଗଡ଼ାଇ କହିଲେ, "ଆମେ ଦୁହେଁ ମାସକୁ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ରୋଜଗାର କରୁଛେ, ତଥାପି ଆମକୁ ଶାନ୍ତିରେ ଦି ମୁଠା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକର ଖାଦ୍ୟ ମିଳୁନାହିଁ । ଏହି ଚାକିରିର ମୂଲ୍ୟ କଣ?"

ତନ୍ମୟୀ ତାଙ୍କ କପାଳରୁ ଝାଳ ପୋଛି କହିଲେ, "ବାହାଘରର ପ୍ରଥମ ବଚନର ଅର୍ଥ କେବଳ ପଇସା କମାଇବା ନୁହେଁ, ଅନି । ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଆମେ ଯେତେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ ବି ପରସ୍ପରର ଶରୀର, ଆହାର ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପାଇଁ ସମୟ ବାହାର କରିବା । ଯଦି ଶରୀର ହିଁ ସୁସ୍ଥ ରହିବ ନାହିଁ, ତେବେ ତୁମର କୋଡିଂ କିମ୍ବା ମୋର ପ୍ରଫେସରସିପ୍ କିଛି କାମରେ ଆସିବ ନାହିଁ । ଆଜିଠାରୁ ଆମେ ବାହାର ଖାଦ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଦ କରିବା । ଆମେ ଦୁହେଁ ମିଶି ଘରେ ରୋଷେଇ କରିବା, ତୁମେ ସହାୟତା କରିବ ମୁଁ ରାନ୍ଧିବି ।" ସେହି ଦିନଠାରୁ ଦୁହେଁ ସଂସାରର ପ୍ରଥମ ପାଠ ଶିଖିଲେ ଏବଂ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକୁ ହିଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମ୍ପତ୍ତି ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ ।