ସାତ ବଚନ

ବାହାଘରର ତୃତୀୟ ବର୍ଷରେ, ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଆଇଟି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକ ବଡ଼ ଆର୍ଥିକ ମାନ୍ଦାବସ୍ଥା ଦେଖାଦେଲା । ଅନିମେଷ କାମ କରୁଥିବା ବହୁରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ କମ୍ପାନୀରେ ହଠାତ୍ 'ଲେ-ଅଫ୍' (Layoff) ଘୋଷଣା ହେଲା । ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ସେହି ଲିଷ୍ଟରେ ଅନିମେଷଙ୍କ ନାମ ମଧ୍ୟ ଥିଲା । କୌଣସି ଭୁଲ୍ ନଥାଇ ମଧ୍ୟ ସେ ନିଜର ଚାକିରି ହରାଇ ବସିଲେ । ସେହି ସମୟରେ ସେମାନେ ନିଜର ସ୍ୱପ୍ନର ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟ ପାଇଁ ଏକ ବିରାଟ ଅଙ୍କର ହୋମ୍ ଲୋନ୍ ନେଇଥିଲେ, ଯାହାର ମାସିକ ଇଏମଆଇ (EMI) ବହୁତ ଅଧିକ ଥିଲା । ଜଣେ ଦକ୍ଷ ସଫ୍ଟୱେୟାର ଇଞ୍ଜିନିୟର ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଚାକିରି ଚାଲିଯିବା ପରେ ଅନିମେଷ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ିଲେ । ସେ ନିଜକୁ ଏକ ଅନ୍ଧାର କୋଠରୀ ଭିତରେ ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ, ଖାଇବା ପିଇବା ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଏବଂ ଗଭୀର ମାନସିକ ଅବସାଦ ଭିତରକୁ ଚାଲିଗଲେ । ସେ ଭାବୁଥିଲେ ଯେ ସେ ନିଜ ସଂସାରର ବୋଝ ଉଠାଇବାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ ।

ତନ୍ମୟୀ ଜଣେ ପ୍ରଫେସର ଥିଲେ, ମନସ୍ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଥିଲା । ସେ ଅନିମେଷଙ୍କର ଏହି ନିରାଶାଜନକ ଅବସ୍ଥା ଦେଖି ଆଦୌ ଉଦ୍‌ବେଗ ପ୍ରକାଶ କଲେ ନାହିଁ । ସେ ସେହି ଅନ୍ଧାର କୋଠରୀର କବାଟ ଖୋଲିଲେ, ପରଦା ହଟାଇ ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକ ଭିତରକୁ ଆଣିଲେ ଏବଂ ଅନିମେଷଙ୍କ ପାଖରେ ବସି ତାଙ୍କ ହାତକୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରିଲେ । ତନ୍ମୟୀ କହିଲେ, "ଅନି, କମ୍ପାନୀ ତୁମର କେବଳ ଚାକିରି ନେଇଛି, ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଭିତରେ ଥିବା ପ୍ରତିଭା ଓ ଜ୍ଞାନକୁ ନୁହେଁ । ଦ୍ୱିତୀୟ ବଚନରେ ଆମେ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲେ ଯେ ଜୀବନର ଝଡ଼ ସମୟରେ ଆମେ ପରସ୍ପରର ଶକ୍ତି ହେବା । ଆଜି ଯଦି ତୁମର ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି, ତେବେ ମୋ ମନର ଶକ୍ତିକୁ ତୁମର ଢାଲ କର । ମୋର ପ୍ରଫେସର ଦରମାରେ ଆମ ଘରର ପ୍ରତିଟି ଇଏମଆଇ ଏବଂ ସବୁ ଖର୍ଚ୍ଚ ଚାଲିପାରିବ । ଆମେ କେବେ ରାସ୍ତାକୁ ଆସିବା ସେ ଭୟ ମନରୁ କାଢ଼ିଦିଅ । ତୁମେ ନୂଆ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ଶିଖ ଏବଂ ଇଣ୍ଟରଭ୍ୟୁ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ । ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ପ୍ରତି ପାଦରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇଛି ।"

ତନ୍ମୟୀଙ୍କ ଏହି ଚିରନ୍ତନ ବାଣୀ ଓ ବିଶ୍ୱାସ ଅନିମେଷଙ୍କ ଭିତରେ ଥିବା ସବୁ ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରିଦେଲା । ସେ ପୁଣି ଥରେ ଲାପଟପ୍ ଖୋଲିଲେ, ଦିନରାତି ନୂଆ କୋଡିଂ ଅଭ୍ୟାସ କଲେ ଏବଂ ମାତ୍ର ଚାରି ମାସ ଭିତରେ ପୂର୍ବ ଅପେକ୍ଷା ଏକ ଦୁଇଗୁଣା ବଡ଼ କମ୍ପାନୀରେ ଅତି ଉଚ୍ଚ ପଦବୀରେ ଚାକିରି ପାଇଲେ । ସେଦିନ ସେ ବୁଝିପାରିଲେ ବେଦୀର ସେହି ଦ୍ୱିତୀୟ ପାଦର ପ୍ରକୃତ ବଳ କଣ ।