ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ସାତ ବଚନ
ସାତ ବଚନ
2 mins
5
ଭୁବନେଶ୍ୱର ସହରର ଏକ ଆଧୁନିକ ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟ । ରାତି ସେତେବେଳକୁ ଗଭୀର ହେଲାଣି । ଡ୍ରଇଂରୁମ୍ର କାନ୍ଥ ଘଣ୍ଟାର ଟିକ୍-ଟିକ୍ ଶବ୍ଦ ବ୍ୟତୀତ ସାରା ଘରେ ଏକ ଅସ୍ୱାଭାବିକ ନୀରବତା ଛାଇ ରହିଥିଲା । ଟିପୟ ଉପରେ ରଖାଯାଇଥିଲା ଏକ ଧଳା ରଙ୍ଗର ଲଫାପା— ଯେଉଁଥିରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଅକ୍ଷରରେ ଲେଖାଥିଲା "ଛାଡ଼ପତ୍ର ଆବେଦନ" (Divorce Papers) ।
ଅନିମେଷ ଏବଂ ତନ୍ମୟୀ । ସାତ ବର୍ଷର ପ୍ରେମ ଓ ସଂସାର ପରେ ଆଜି ସେମାନେ ଜୀବନର ଏମିତି ଏକ ସନ୍ତୁଳନରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ, ଯେଉଁଠି ଦୁହିଁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ଅନିମେଷ ଜଣେ ସଫ୍ଟୱେୟାର ଇଞ୍ଜିନିୟର, ଯିଏ ନିଜ କ୍ୟାରିୟର ଏବଂ ଡେଡ୍ଲାଇନ୍ ଭିତରେ ନିଜକୁ ହଜାଇ ଦେଇଥିଲେ । ତନ୍ମୟୀ ଜଣେ ପ୍ରଫେସର, ଯିଏ ନିଜର ଆତ୍ମସମ୍ମାନ ଏବଂ ଏକାକୀପଣ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଦିନ ଗୁମୁରି ଗୁମୁରି କାନ୍ଦୁଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ କୌଣସି ତୃତୀୟ ବ୍ୟକ୍ତି ନଥିଲେ, ଥିଲା କେବଳ ଏକ ବିରାଟ ଅଭିମାନ ଓ ଅହଂକାରର କାନ୍ଥ ।
"ମୁଁ ସାଇନ୍ କରିଦେଇଛି," ତନ୍ମୟୀ ନିଜ ଶୁଖିଲା କଣ୍ଠରେ କହିଲେ ।
ଅନିମେଷ କାଗଜପତ୍ରକୁ ଚାହିଁଲେ । ପେନ୍ଟି ଧରିବା ବେଳେ ତାଙ୍କ ହାତ ସାମାନ୍ୟ ଥରୁଥିଲା । ସେ କହିଲେ, "ଆମେ କେବେଠାରୁ ଏମିତି ହୋଇଗଲେ ତନ୍ମୟୀ? ଆମ ଭିତରେ ଥିବା ସବୁ ପ୍ରେମ କଣ ସରିଗଲା?"
ତନ୍ମୟୀ ଜଳଜଳ ଆଖିରେ କହିଲେ, "ପ୍ରେମ ତ ସେହିଦିନ ସରିଗଲା, ଯେଉଁଦିନ ଆମେ ବେଦୀ ଉପରେ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିଗୁଡ଼ିକୁ କେବଳ ଔପଚାରିକତା ବୋଲି ଭାବି ନେଲେ । ବାହାଘରର ସେହି ସାତ ବଚନ କଣ ମନେ ଅଛି ତୁମର?"
ଅନିମେଷ କିଛି ସମୟ ଚୁପ୍ ରହିଲେ, ତାପରେ ପେନ୍ଟିକୁ ରଖିଦେଇ କହିଲେ, "ଚାଲ୍, ଆଜି ଶେଷ ଥର ପାଇଁ ସେହି ସାତ ବଚନର ଓଜନକୁ ମାପିବା । ଦେଖିବା, ଆମ ଭିତରୁ କିଏ କେଉଁଠି ହାରିଗଲା ।"
