Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Writer Roja Panda

Abstract Others


5.0  

Writer Roja Panda

Abstract Others


ସ୍ୱୟଂସିଦ୍ଧା

ସ୍ୱୟଂସିଦ୍ଧା

4 mins 358 4 mins 358

ଆଜି ମୋ ଆଖିସାମ୍ନାରେ ଦେଖିଲି ଗୋଟେ ବାର ବର୍ଷର ଝିଅଟିଏ ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ଚେୟାର ଉପରେ ବସି ରାଗ ତମତମରେ କିଛି କାଗଜପତ୍ର ଚିରି ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ କରି ତଳେ ପକାଉଛି | ପାଖରେ ତାକୁ ବାରଣ କରିବା ଛଳରେ ଜଣେ ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତି ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି | କିଛି କ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଝିଅଟି ପାଖକୁ ଦୌଡ଼ି ଆସିଲେ ତିନି ଜଣ ବ୍ୟକ୍ତି | ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ସତୁରି ବର୍ଷର ବୃଦ୍ଧ ଏବଂ ଦୁଇଜଣ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ଥିଲେ | ଦୁଇଜଣ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ଥିଲେ ବୃଦ୍ଧା ଓ ଅନ୍ୟଜଣେ ପାଖାପାଖି ପଇଁଚାଳିଶ ବର୍ଷୀୟା ନାରୀ | ଲାଗୁଥିଲା ସେମାନେ ଝିଅଟିର ଖୁବ ପରିଚିତ | ଝିଅଟିର ପାଖକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଇ ସମସ୍ତେ ଏକ ସ୍ୱରରେ କହୁଥିଲେ , "ମା'ରେ ସେ କାଗଜପତ୍ର ଚିରି ନଷ୍ଟ କରନା" | ତାଙ୍କ କଥାବାର୍ତ୍ତାରୁ ଲାଗୁଥିଲା ସତେ ଯେମିତି କିଛିଗୋଟେ ବହୁତ ବଡ ଦରକାରୀ କାଗଜପତ୍ରକୁ ଝିଅଟି ଚିରି ନଷ୍ଟ କରିଦେଉଛି | ଠିକ ସେତିକିବେଳେ ଝିଅଟି ଚିତ୍କାର କଲା ,"ଚାଲିଯାଅ ! ଚାଲିଯାଅ ସମସ୍ତେ ମୋ ପାଖରୁ କେବଳ ମୋ ମାଆଙ୍କୁ ଛାଡି " |  

ବୁଝିଲି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପଇଁଚାଳିଶ ବର୍ଷୀୟା ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ଜଣକ ଥିଲେ ସେ ଝିଅଟିର ମାଆ | ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଥିଲେ ତାର ବାପା ଆଉ ଜେଜେବାପା,ଜେଜେମାଆ | କିନ୍ତୁ ଝିଅଟି ନିଜ ବାପା ଆଉ ଜେଜେବାପା ଓ ଜେଜେମାଆଙ୍କୁ ନିଜ ପାଖରୁ ଚାଲିଯିବାକୁ କାହିଁକି ବାରମ୍ବାର କହିଚାଲିଛି ? 

ହା..ହା... ହା... ମୁଁ ଜଣେ ସାହିତ୍ୟକାର | ସାମ୍ନାରେ ଘଟୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଘଟଣାରୁ କଥାବସ୍ତୁ ବାହାରକରି ତାକୁ ଲେଖନୀ ମୁନରେ ଜୀବନ୍ତ ରୂପ ଦେଇ ରଚନାତ୍ମକ ରୂପେ ଭାବାବେଶ କରିବା ହିଁ ମୋର ଧର୍ମ | ମୋର ବି ମନ ଆକାଶରେ ଆଗ୍ରହର ସ୍ରୋତ ଖେଳିଗଲା ସାମ୍ନାରେ ଘଟୁଥିବା ଘଟଣାର ଜଡ଼ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିବାପାଇଁ | ମୋ ପାଦ ଆଗେଇ ଚାଲିଲା ସେଇ ଝିଅଟିର ଚେୟାର ପାଖକୁ | ମୁଁ ଝିଅଟିର କାନ୍ଧ ଉପରେ ହାତ ଥାପି ତାକୁ ଏକ ଅପଲକ ନୟନରେ ଚାହିଁରହିଲି କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ | ମୁଁ ଜଣେ ଝିଅ ହେଇଥିବାରୁ ମୋର ଏପରି ବ୍ୟବହାରରେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଜନମଣ୍ଡଳୀ କିଛି ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେଲେନାହିଁ ବରଂ ମତେ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ଦେଇଥିଲେ ଝିଅଟିକୁ ବୁଝାଇବା ପାଇଁ | ମୁଁ ମୃଦୁ କଣ୍ଠରେ ଝିଅଟିକୁ ତାର କ୍ରୋଧିତ ଓ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହେବାର କାରଣ ପଚାରିଲି | 

ଝିଅଟି ପ୍ରଥମେ ମୋର ପ୍ରଶ୍ନକୁ ଅଣଦେଖା କରିଥିଲା କିନ୍ତୁ ପର ମୁହୁର୍ତ୍ତରେ ମୋର ହାତର ସ୍ନେହଭରା ସ୍ପର୍ଶ ଆଉ କେଇପଦ ମିଠା କଥା ତାକୁ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ତାର ମନକଥା ଖୋଲି କହିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲା | ସେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲା ତାର ଅନ୍ତରର ଦୁଃଖ | 

ତାର ଦୁଃଖ ହେଉଛି ତା ମାଆର ଅନ୍ଧକାର ଭବିଷ୍ୟତ | ସେ ବାରମ୍ବାର ଅନୁତାପ କରୁଥିଲା | ନିଜକୁ ଦୋଷୀ ମନେ କରୁଥିଲା | ତା ମାଆର ଦୋଷୀ | ଏବଂ ତାର ମନରେ ଅସୁମାରୀ ଘୃଣାର ସାଗର ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲା ତା ବାପା , ଜେଜେବାପା ଓ ଜେଜେମାଆଙ୍କ ପ୍ରତି | ସେ ବହୁତ ଘୃଣା କରୁଥିଲା ତା ବାପାଙ୍କୁ ଏବଂ ଜେଜେବାପା ଓ ଜେଜେମାଆଙ୍କୁ | ଏପରିକି ସେମାନଙ୍କର ମୁହଁ ଦେଖିବାପାଇଁ ଝିଅଟି କୁଣ୍ଠାବୋଧ କରୁଥିଲା | 

ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନିଜ ମାଆକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଥିଲା,"ଯେ କାହିଁକି ? କାହିଁକି ମତେ ଲାଳନପାଳନ କରିବାକୁ ଯାଇ ତୁମେ ନିଜର ସବୁକିଛି ତ୍ୟାଗ କରିଦେଲ ?

ମୁଁ କଣ କେବଳ ତୁମର ଦାୟିତ୍ୱ ଥିଲି ? ବାପା ଆଉ ପୁରା ପରିବାର କ'ଣ କରୁଥିଲେ ସେତେବେଳେ ,ଯେତେବେଳେ ମୋର ଦାୟିତ୍ୱ ନେବାପାଇଁ ତୁମେ ତୁମର ଅତି ପ୍ରିୟ ସ୍ୱପ୍ନ ସବୁ , ନିଜର ସୁନ୍ଦର ଭବିଷ୍ୟତ ଆଉ ଆକାଂକ୍ଷା ସବୁ ନିଜ ମନ ଭିତରେ ଚାପିଦେଇ ମୋ ପାଇଁ ସେସବୁକୁ କେଉଁ ଏକ ଅଳିଆ କୁଢ଼ ଭିତରେ ଲୁଚାଇଦେଇ ମୋର ଭବିଷ୍ୟତକୁ ଗଢ଼ିଚାଲିଲ ? ବାପାଙ୍କର କଣ ମୋ ପ୍ରତି କିଛି ଦାୟିତ୍ୱ ନଥିଲା ? କାଇଁ ମୋପାଇଁ ସେ ନିଜର ଭବିଷ୍ୟତକୁ ପଛରେ ଛାଡ଼ିନାହାନ୍ତି ତ ? ଆଉ ଯିଏ ଆଜି ମତେ ନାତୁଣୀ ,ନାତୁଣୀ କହି ପୁରା ଘରଟା କମ୍ପୋଉଛନ୍ତି ସେମାନେ କଣ କରୁଥିଲେ ସେତେବେଳେ ,ଯେତେବେଳେ ତମେ ମତେ ଖୁଆଇଦେବାପାଇଁ , ମୋର ଯତ୍ନ ନେବାପାଇଁ ନିଜ ଚାକିରୀ ଛାଡିଦେଲ, ବଜାରକୁ ଯିବା ଛାଡିଦେଲ, ନିଜପାଇଁ କିଛି ସମୟ ଦେବାକୁ ଭୁଲିଗଲ ? ଆଜି ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପିଲାମାନେ ମତେ ଜଣେ ଚାକିରୀ କରିନଥିବା ଗୃହୀଣୀର ସନ୍ତାନ ବୋଲି ପରିହାସ କରୁଛନ୍ତି | ଦୁନିଆଁ ବଦଳିବା ସହିତ ତମେ କାହିଁକି ବଦଳିଲନି ମାଆ ?

ପରିବାରର ଚାପରେ ତମେ କାହିଁକି ଶ୍ୱାସରୁଦ୍ଧ ହେଲ ? କାହିଁକି ବାପା ତୁମକୁ ସେତେବେଳେ ସାହାଯ୍ୟ କଲେନି ? ବାପା ନିଜ ପରିବାରର ବୋଝ ତୁମ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଲଦିଦେଇ ନିଜେ ନିଜର ଭବିଷ୍ୟତ ଗଢ଼ିଚାଲିଲେ ଆଉ ତୁମେ ରହିଗଲ ସେଇ ପଛରେ ବାପାଙ୍କ ପରିବାରର ଭାରି ବୋଝକୁ ମୁଣ୍ଡାଇ | ବାପାଙ୍କ ପରିବାରକୁ ଛାଡି ତୁମର ବି ଗୋଟେ ଛୋଟ ପରିବାର ଥିଲା ମାଆ | ଯେଉଁଠି ତୁମ ମନକୁ ଠିକ ଭାବରେ ବୁଝିପାରୁଥିବା ତୁମର ବୃଦ୍ଧ ମାଆ,ବାପା ଥିଲେ | କେବେ ତ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ସମୟ ବାହାର କରିନ ତମେ ? ବାପାଙ୍କ ପରିବାରର ଯତ୍ନ ନେଲା ଭଳି ସେମାନଙ୍କର ଯତ୍ନ ନେବାକୁ କେହିତ ତୁମକୁ କେବେ ପରାମର୍ଶ ଦେଇନାହାନ୍ତି ? କେବଳ ସେଇଥିପାଇଁ ମୁଁ ବାପାଙ୍କ ସମେତ ପୁରା ପରିବାରକୁ ଘୃଣା କରେ | ଜେଜେମାଆ ଯିଏକି ନିଜେ ଜଣେ ନାରୀ ହେଇ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ବୁଝିପାରିନଥିଲେ | ତୁମର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପରିହାସ କରୁଥିଲେ | ସେ ତୁମପରି ଅଧିକ ପାଠ ପଢିନଥିଲେ ବୋଲି ତୁମର ଶିକ୍ଷାଗତ ଯୋଗ୍ୟତା ଉପରେ ଡୋରି ବାନ୍ଧି କେଉଁ ଏକ ଖତଗଦାରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ | ଆଉ ନିଜପରି ଜୀବନ ବିତାଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲେ | ତେବେ ତୁମେ କାହିଁକି ଏତେ ଯତ୍ନ ନେଉଛ ଆଜି ସେମାନଙ୍କର ? ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଚାହିଁଥିଲେ ନିଜର ବହୁମୂଲ୍ୟ ସମୟରୁ କିଛି କିଛି ସମୟ ବାହାରକରି ତୁମକୁ ତୁମ ଲକ୍ଷ୍ୟସ୍ଥଳରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିଥାନ୍ତେ | ତୁମର ସବୁ ସମୟ ମୋପାଇଁ ସରିନଥାନ୍ତା | ଆଜି ମୁଁ ବଡ ହେଲିଣି | ବିନା କାହାର ସାହାଯ୍ୟରେ ନିଜର ଯତ୍ନ ନେବା ଶିଖିଗଲିଣି କିନ୍ତୁ ତୁମର ସେଇ ଅଧୁରା ଥିବା ସ୍ଵପ୍ନ ସବୁ ମୁଁ ଗୋଟାଇ ସାଉଁଟି ଆଣି ତୁମ ଆଖିରେ ସଜାଇପାରୁନି ମାଆ | ହୁଏତ ବହୁତ ଡେରି ହେଇଗଲା ମତେ ଏସବୁ ବୁଝିବାପାଇଁ" |

ମୁଁ ଲେଖିକା ହେଲେବି ଜଣେ ଭଲ ସ୍ରୋତା | ଖୁବ ଧ୍ୟାନର ସହିତ ଶୁଣୁଥିଲି ଝିଅଟିର ତା ମାଆ ପ୍ରତି ଥିବା ଅସୁମାରୀ ପ୍ରଶ୍ନ ସବୁ | ଝିଅଟିର ପ୍ରଶ୍ନ ଶେଷ ହେଇଯାଇଥିଲା ସତ କିନ୍ତୁ ମୁଁ ହଜିଯାଇଥିଲି କେଉଁ ଏକ ନିର୍ଜନ,କୋଳାହଳ ବିହୀନ ନୀରବତାର ଶୂନ୍ୟ ଆକାଶରେ | ସେଠାରୁ ଫେରିବାକୁ ମତେ କିଛି ସମୟ ଲାଗିଥିଲା | ଝିଅଟିର ଚିତ୍କାରରେ ମୁଁ ଫେରିଥିଲି ପୁଣି ବାସ୍ତବତାକୁ | 

ମୁଁ ଛୋଟିଆ ଝିଅଟିର ପ୍ରଶ୍ନରେ ନିରୁତ୍ତର ଥିଲି | ଭାବୁଥିଲି ସତରେ ଯୁଗ ବହୁତ ଆଗକୁ ଗଲାଣି | ନଚେତ ଏଡିକି ଟିକିଏ ଛୋଟିଆ ଝିଅ ମନରେ ଏପରି ଭାବନା ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ | 

ଆଜିକାଲିର ପିଲାମାନେ ସତରେ ବାସ୍ତବତାର ବହୁତ ଆଗରେ | ସେମାନଙ୍କ ମନଭିତରେ ଆମମାନଙ୍କର ପରମ୍ପରା ଓ ଚଳଣି ବହୁତ ମାତ୍ରାରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଉଛି | ସେମାନେ ଆମର ଭବିଷ୍ୟତ | ସେମାନେ ଅବଶ୍ୟ କିଛି ଭୁଲ କହୁନାହାନ୍ତି | ଆମେ ଆମର ଚଳଣି ଓ ପରମ୍ପରାର ଦ୍ୱାହି ଦେଇ ନାରୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅବିଚାର କରୁନାହୁଁ ତ ? ପରିବାରର ବୋଝ ମୁଣ୍ଡାଇବା କଣ କେବଳ ଜଣେ ନାରୀର ଦାୟିତ୍ୱ ? ପୁରୁଷ ଏବଂ ନାରୀ ଉଭୟ ଗୋଟିଏ ମୁଦ୍ରାର ଦୁଇଟି ପାର୍ଶ୍ୱ ସଦୃଶ୍ୟ | ତେବେ ଦୁହେଁ ମିଶି ଦୁହିଁଙ୍କ ପରିବାରର ଯତ୍ନ ନେବା ସହିତ ଉଭୟଙ୍କର ସ୍ୱପ୍ନ ପୂରଣ କରିବାରେ ଚେଷ୍ଟାରତ ରହିଲେ ହୁଏତ ଆଗାମୀ ପିଢ଼ିମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏଭଳି କୁପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିବନାହିଁ | ନଚେତ ଆଗାମୀ ପିଢ଼ିର ପିଲାମାନେ ଠିକ ଏଇ ଛୋଟ ଝିଅଟି ପରି ନିଜ ବାପା ଆଉ ନିଜ ପରିବାରକୁ ଘୃଣା କରିବେ |   


Rate this content
Log in

More oriya story from Writer Roja Panda

Similar oriya story from Abstract