ଯନ୍ତ୍ରଣା

ଚିରସ୍ଥାୟୀ କ୍ଷତକୁ ମୋ ମଲମ ନାହିଁ

ସେଥିପାଇଁ ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ

ସୂର୍ଯ୍ୟ ସିନା ଲୁଚିଯାଏ ବାଦଲ ଆଢୁଆଳରେ

ପୁଣି ସୂର୍ଯ୍ୟ ବି ତ ଆଉ ଥରେ ଉଭା ହୁଅନ୍ତି

ସେ ପ୍ରଭାହୀନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ

ସେମିତି ମୋ ଯନ୍ତ୍ରଣା କେମିତି

ଚିରସ୍ଥାୟୀ ହେବ

ମୋ ଯନ୍ତ୍ରଣା ବି

ମେଘ ହେଲେ

ମୁଁ ସୁରୁଜ

ଅପସରି ଯିବ

ମୁଁ ଆଉ ଥରେ ଉଇଁବି

ଯେଉଁଠି ଥିବ ଖାଲି

ଆଶାର ଝଲକ