ତୁମେ ଥରେ ଆସନା ପ୍ରିୟ
ତୁମେ ଥରେ ଆସନା ପ୍ରିୟ
ତୁମେ ଥରେ ଆସନା ପ୍ରିୟ
ମୋ ମନ କୁଟୀରରେ
ତୁମେ ଦେଇଥିବା ବଂଶୀଦେଖ
ଆଜିଯାଏ ରଖିଛି ସାଇତି
ତୁମେ ତୋଳିଥିବା ମୋ ନାମର ମୂର୍ଛ୍ଛନା
ଗୁଞ୍ଜରିତ ସଦା ବଂଶୀର ଧ୍ବନିରେ ।
ଥରେ ଆସି ତୋଳିଧରନା କୃଷ୍ଣ
ଆଉଥରେ ବଂଶୀର ସ୍ବର
ମୁଁ ହଜିଯିବି
ମନମୋହକ ରୂପରେ ତୁମର
ତୁମରି କୋଳରେ ମୁଣ୍ଡରଖି
ମୁଁ ଭୁଲିଯିବି
ସତ୍ତାଟିଏ ଥିଲି ପୃଥିବୀର ।
ମୁଁ କେବଳ ତୁମକୁ ହିଁ ଦେଖୁଥିବି
ତୁମେ ପରମ ସତ୍ୟ
ମୋ ହୃଦୟର ପରମପୁରୁଷ
ମୁଁ ହିଁ କେବଳ ତୁମର
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଗୋବିନ୍ଦ ହରେ ମୁରାରୀ
ହେ ନାଥ ନାରାୟଣ ବାସୁଦେବ ।।

