ତୁମେ ବୁଝ ସିନା

ତୁମେ ବୁଝ ସିନା   ମୋ ଅନ୍ତର କଥା

       ତୁମ ପାଖେ ଖୋଲି କହେ

ଆଖିରୁ ଦି ଟୋପା   ଲୁହ ଗଡାଇଲେ 

      ଜୀବନ ନଉକା ବାହେ।

ଟୁମେହି ନାବିକ    ପଥ ପ୍ରଦର୍ଶକ

      ବିପଦ ଆପଦ ସଖା

ତୁମରି ଇଙ୍ଗିତେ  ସବୁ ହିଁ ସମ୍ଭବ

      କେବେ ଯେ ମିଳିବ ଦେଖା।

ଗୋଟି ଗୋଟି ହୋଇ   ଅନେକ ଜନମ 

      ବିତି ଗଲା ଧରା ପରେ

ତଥାପି ସାହସ    ହରାଇ ନାହିଁ ମୁଁ

     ଭେଟିବି ତୁମ କତିରେ।

ଏତିକି ସୁଦୟା   ହେଉ ମହାବାହୁ

      ମନ ରହୁ ଶ୍ରୀ ଚରଣ

ପ୍ରତିଟି ଦିନର   ପ୍ରତିଟି କରମ

     କରୁଅଛି ସମର୍ପଣ।

ଏହି ମୋର ଭକ୍ତି   ଏହି ମୋ ପ୍ରାର୍ଥନା

      ଘେନା କରିବେ ମଣିମା

ତୁମ ପରି ପ୍ରଭୁ   ନାହିଁ ଏ ଜଗତେ

      କରୁଣା ନ କର ଉଣ।