ତୁ ଏକ ଅଭିର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରେମ
ତୁ ଏକ ଅଭିର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରେମ
ତୁ ଏକ ମନର ଉଲ୍ଲାସ, ଓଠେ ଆଣୁ ମୋର ହସ !
ତୁ ଏକ ମରୀଚିକା ସ୍ବପ୍ନ, ବାସ୍ତବରେ ନଥାଏ ସତ !
ତୁ ଏକ ମେଘର ମଲ୍ହାର ଗୀତ, ମୋ କଣ୍ଠେ ସମ୍ଭବ ନୁହଁ !
ତୁ ଏକ ପ୍ରେମର ରୋଗ, ଔଷଧର ନାହିଁ ପ୍ରୟୋଜନ !
ତୁ ଏକ ଆକର୍ଷଣର ନାମ, ଯାହା ଆଖିରେ ଦେଖାଏ ସପନ !
ତୁ ଏକ ହୃଦୟର ସତ ପ୍ରେମ, ବଞ୍ଚି ରହିଥାଉ ଜନ୍ମ ଜନ୍ମ !
ତୁ ଏକ ବଦନାମ ଗଳିର ଲୋକଙ୍କ ସମାଲୋଚକ
, ତଥାବି ଅବୁଝା ଏ ବୟସ !
ତୁ ଏକ ବିରୋଧ ସମ୍ପର୍କର ଜିଦିଆ ମନ, ବୁଝେଇ ବୁଝୁନା ହଉ ଅଝଟ !
ତୁ ଏକ ବନ୍ଦନର ଲୁଚା,ଛୋପା ପ୍ରେମର ସଂଗମ !
ତୁ ଦେଉ ବିରହର ଅନ୍ୟ ନାମ !
ତୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥାଉ ଅନେକ ସରଳ ମନ !
ତୁ କେବେ ଜିତୁ ପୁଣି,ଦେଇ ନିଜ ଜୀବନ !
ତୁ ପୁଣି ମହାନ ବନି,ଅହରି ଯାଉ ପ୍ରେମକୁ ଦେଇ ଜଳାଞ୍ଜଳି !
ତୁ ଶକୁନ୍ତଳା, ଦୁଷ୍ମନ୍ତର ଅଧା ଲେଖା ଗପ !
ତୁ ରାଧା, କୃଷ୍ଣର ଅଧୁରା ପ୍ରେମ !
ତୁ ମରୀଚିକା ସାଜୁ ଦେଇ ଆଖିରେ ଲୁହ !
ତୁ ପ୍ରେମୀ ନୁହଁ ବିରହ ଅଧ୍ୟାୟର ଏକ ଭାଗ !
ତୁ ଜୀବନର ଏକ ମାତ୍ର ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ଭାଗ୍ୟର ପ୍ରଦୀପ !
ତୁ ନହେଲେ ମଣିଷର ନାଁ ହୁଏ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ !
ତୁ ଏକ ପ୍ରେମ ସାଗରର ସରଳ ହୃଦୟ !
ତୁ ଦେଉ ଉତ୍ୟକ୍ତ ମନରେ ମଲମ ଲେପି !
ତୁ ଏକ କୋଠର ହୃଦୟର ଧୀର ପାଣି !

