ଟିକିଏ ରୁହ

ରୁହ ଟିକିଏ ରୁହ

ଏତେ ତର ତର କାହିଁକି ଯେ

ନିଜ ଠିକଣା ଜାଗାକୁ ଯିବାକୁ ବୋଧେ

ହେଲେ କ'ଣ ହେେଲା

ଟିକିଏ ରୁହ

ମୁଁ ବି ତୁମ ପଥର ଯାତ୍ରୀ

ଯିବା ଏକା ସାଥିରେ 

ଦୁଃଖ ସୁୁଖ ହୋଇ

ଅବିଶ୍ବାସି ମଣିଷଙ୍କ ଠୁ

ସୁରକ୍ଷା ଦେବି ମୁଁ

ଅନ୍ଧାର ଦିସିିବ ଟିିିିକିଏ ପରେ

ଦିସିବନି ମୁହଁକୁ ମୁହଁ

ଧରିଥାଅ ଭିଡି ମୋ ହାତକୁ

କିଏ ଜାଣେ

କ'ଣ କେତେବେଳେ ଘଟିିିିଯାଇ ପାରେ

ବିଶ୍ରାମ ନେବା ଏକ ସୁରକ୍ଷିତ ସ୍ଥାନେ 

ସକାଳ ହେଲେ ପୁଣି ଚାଲିବା

କଟାକ୍ଷ ନଜର ପଡିବ ତୁମ ଉପରେ

ଦୂରେଇବି ତାକୁ ମୁଁ ମୋ ବାହୁ ବଳରେ

ବାଟ ଶେଷେ ଛାଡି ଦେବି 

ତୁମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଥାନେ ।