ତଅପୋଇ

ଝିଅ ଟିଏ ସିଏ ପରୀ ଟିଏ 

କାହିଁ ଏଠି ଅବହେଳିତ ହୁଏ 

ଆଜିବି କାନ୍ଦୁଛି ତଅପୋଇ 

ବାପା ମାଆ ଗଲାପରେ 

ସାତ ସରି ହୋଇ, ମୂଷାମାଟି 

ଭିତରୁ ଭାତଖୁଣ୍ଟି ଖାଇ 

ପୁଣି ଘନ ଅରଣ୍ୟରୁ ଛେଳି ଖୋଜୁବାକୁ ଯାଇ ।

ଏବେବି ଝିଅଟିଏ ସିଏ ପରୀଟିଏ 

ବାପା ମାଆ ର ବି ନୁହଁଇ 

କେବେ ପେଟରୁ ମରି କେବେ ସମାଜ ଡୋରି 

କରୁଥାଏ ତାକୁ ଏତେ ସରି 

ଖୁଦୁରୁକୁଣୀ ପୂଜୁଥାଏ ମଞ୍ଜୁଳିକା ଟିଏ 

ଡରି ଡରି ଥିରି ଥିରି ମାଆ ମଙ୍ଗଳା ସୁମରି।