ସ୍ଵପ୍ନରେ ଆସନି

ସ୍ଵପ୍ନରେ ଆସନି ଆଖିରେ ବସନି

            କଟି ପକେଇଛି ନିଦ

ନିଦ ଆସୁ ନାହିଁ ରାତି ପାହୁ ନାହିଁ

          ମନରେ ଗଣେ ପ୍ରମାଦ

ରଜନୀ ରାଣୀ ଯେ ବୋଲ ମାନୁ ନାହିଁ

           କଲବଲ କରେ ନିତି

ସେ ଆସୁଛି ତୁମ ସ୍ମୃତି ସାଙ୍ଗେ ଧରି

           ଜଳାଇ ଆଶାର ବତି

ଡାକୁଛି ତୁମକୁ ମୋ କବିତାରେ ଆସ

           ଭାବନାର ବାଟ ଦେଇ

ଲେଖନୀ ସ୍ୟାହିରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି

          ପ୍ରେମର ଭାଷାକୁ ନେଇ

ତୁମେ ମାନ ନାହିଁ ମୋ ସପନେ ଆସୁଛ

         ବ୍ୟଥା ଦେଇ ମୋର ଚିତ୍ତେ

ଉଜାଗରେ ରାତି ପାହି ମୋ ଯାଉଛି

        ତୁମେ ହସ ଦେଖି ମୋତେ

ଭାରି ନିରିମାଖି ପ୍ରିୟା ଯେ ତୁମର

         ଜାଣିନ କି ଏବେ ଯାଏଁ

ତୁମ ବିନା ଏଠି ବିରହ ଶେଯରେ

           ଶୋଇକରି କଷ୍ଟ ପାଏ