ସନ୍ଥ ରଖ ମ୍ଳେଛବଳକେ ସଂହାରି

ଦେଖ ମହାପୁରୁ

ଦୁଃଖିର୍ ଦୁଃଖେ ଯଦି ତମେ ଦୁଃଖି

କାଏଁଯେ ଦେଖୁଛ ହରି

ଦୁଃଖି ଦୁଃଖେ ହେଇକରି ଘାଟି

ଦେଖତ ଯାଉଛେ ଜିରି

ତମେ କେନ୍ତା ବସିଛ ତୁମ୍ପରି

ଘାଏତ ଆସହୋ ସୁଦର୍ଶନ୍ ଧରି

ଇ ସଁସାରୁ ଦୁଃଖ୍ କେ ଦିଅ ମାରି ।।

ଆସ ମହାପୁରୁ

ପାପ୍ ଅଧରମ୍ ବଢ୍-ଲେ ପରେ ହୋ

ଆଏସ ନୂଆ ରୂପେ ଅବତରି

ଆର୍ କେଭେ ଆଏବ ତମେ ସତେ

ଅଧରମ୍ ଧରାକେ ଦେଲାନ ଆବ୍ରି

ଆସ ନ ହୋ ଚକ୍ରଧାରୀ

ସଁସାର୍ ହେଉଛେ ଝୁରି

ପାପ୍ ଅଧରମ୍ କେ ମୂଲୁ ଦିଅନା ମାରି ।।

କହ ମହାପୁରୁ

ଭକତର୍ ପରେ ତମେ ସାହା ହୋ

ଭକତ କରୁଛେ ଗୁହାରି

ନାଇଁ କରନ ଆରୁ ଗୁଲ୍-ଗୁଲା

ଆଶ୍ରା ନାଇଁ ଆରୁ କାହାରି

ଆସ ଆସ ଝେଁ କରି

ଶଙ୍ଖ ଚକ୍ର ଗଦା ଧରି

ସନ୍ଥ ରଖ ମ୍ଳେଛବଳକେ ସଂହାରି

ସନ୍ଥ ରଖ ମ୍ଳେଛବଳକେ ସଂହାରି ।।