ସଂସାର ଉଦ୍ଧାର ହେ ନାରୀ

ସଂସାର ଅନ୍ତ କଣ ଏମିତି ହେବ

ଅସୁରକ୍ଷିତ ବର୍ତ୍ତମାନର କାହାଣୀ କି ବାର୍ତ୍ତା ଦେବ

ନାରୀ ତୁମେ ନିଜେ ସୃଷ୍ଟିକର ତୁମ ସୁରକ୍ଷା କବଚ

ସଂହାର ଲୀଳା ହେଉ ରାକ୍ଷସ ମାନଙ୍କର

ଉଠାଅ ଡେରି ନକରି ସାହସର ଅସ୍ତ୍ର

ଧାରଣ କର ମୁକ୍ତାଙ୍ଗୀ କାଳରାତ୍ରୀ

ନିରୀହ କୁ ଉଦ୍ଧାର କର ସ୍ନେହମୟୀ ଜନନୀ

ଅମାନବୀୟତା ର ବଳି କୁଣ୍ଡରୁ ଉଦ୍ଧାର କର ଶୈଶବ

ତୁମ ସୃଷ୍ଟି ପରଠୁ ତୁମ ଉପରେ ସଂସାର ଦାଇତ୍ୱ 

ସହି ହେଉନି ମାଆ ଆଉ ଏ ହିଂସ୍ରତା ର କରାଳ ଦୃଶ୍ୟ

ସବୁ କ୍ଷଣିକରେ ନିଃଶେଷ ହେବା ପୂର୍ବରୁ

ରକ୍ଷା କର ମା ରକ୍ଷାକର

ତୁମେ ପରା କାତ୍ୟାୟନୀ ସହସ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ଧାରିଣୀ

ଆତଙ୍କ ର ବିନାଶ ପାଇଁ ବିଳମ୍ବ କାହିଁକି

ସବୁ ଲଜ୍ଜ୍ୟା ର ଉର୍ଦ୍ଧ୍ବରେ 

ମଣିଷତ୍ଵ ର, ଜୀବନ ପ୍ରତି ବିଶ୍ଵାସର ପୁନର୍ଜନ୍ମ ହେଉ

ଆକୁଳ ପ୍ରାର୍ଥନା ସୁରକ୍ଷା ବଳୟ ସୃଷ୍ଟି କରୁ

ଦୂର ରାଇଜରୁ ଅପସରି ଯାଉ

ଅନ୍ଧାରୀ ଶାସନର କଳଙ୍କ ।।