ସ୍ମରଣ

ଏଇ କେତେ ଦିନର ଗତ,

ମଧୁର ସ୍ମୃତିଟା

ଝଲସେ ସର୍ବଦା ଜ୍ୟୋତିଟା

ଉଲ୍ଲସିତ ମନ ପାରୁନାହିଁ ଫିଙ୍ଗି

ବାରମ୍ବାର ପଡେ ତାର ଛିଟା ଟା ।

ଏତ ନୁହେଁ ଅନୁଭୁତି

ସଜ ଅଲିଭା ଦାଗଟା

ମନକୁ ଚଲାଏ ଓଲଟା

ଉଂକି ମାରି ମଉଳି ଯାଉନି,

ଚିତ୍ତଗହନରେ ବାରମ୍ବାର

ଲଗାଉଛି ନିଆଁ

ଦରକାର ପଡିବକି ପାଣିଢାଳ ଟା ।

ହସ କାନ୍ଦର ଲୁଚକାଳି ମେଳେ

ବୁଜି ଯାଉଛି ମୋ ଓଠ ଟା

ଖାଲି ତ ହଉଚି ଅଠା ଅଠା

ଆବେଗତା ଶୂନ୍ୟ ହୋଇ

କୋୗତୁହଳ ଆଉ ନାହିଁ

କଣ ହେଉଛି ଅବୟବ ମୋର

ନାଶ କରିବକି ବେଦନାଟା ।

ନିର୍ଭୁଲ୍ ଜାଗରଣେ,

ମୋ ଲକ୍ଷର ପଥ ଟା

ଦିଶିବକି ସତେ ଉଜ୍ଜଳ ରଶ୍ମିଟା

କର୍ମପଥେ ମୁହିଁ ଠିକ୍ ରେ ଚାଲିବି

ଝୁଣ୍ଟି ନ ପଡୁ ମୋର ପାଦ ଟା

ଉଶ୍ବାସ ହେବ କି 

ଆଜିର ମୁହୁର୍ତେ,

ସ୍ପଷ୍ଟ ଅଭିଜ୍ଞତା ଟା ।

ଆଶା କରୁଅଛି ରହିବକି ବାକି

ତୁମ ଆଶୀର୍ବାଦ ବା ଅଭିଶାପ ଟା

କାହିଁକି ମୁଣ୍ଡରେ ଦେଇଛ ବୋଝ ଟା

ବିଂଧୁଚି ପ୍ରବଳ ମୋର କପାଳ ଫଟା

ତୁମ୍ଭରି ସାହସ ,ପାଇଲେ ସ୍ପର୍ଶ

ନାଶ ହୋଇଯିବ ମୋର

ଏହି ଅଭୁତ,ଅଦ୍ଭୁତ,ଉଲ୍ଲସିତ

ସ୍ମରଣ ଟା ।