ଶୁଖିଲା ପତ୍ର

ଶୁଖିଲା ପତ୍ରଟି ଗଛର ଉପରେ

ନିଜର କଥାଟି କହୁଛି,

ମୁଁ ଦିନେ ଥିଲି ସବୁଜ ପତର

ସଭିଙ୍କ ମନକୁ ମୋହିଛି ।।

ଗଛକୁ ପତ୍ରରେ ଖାଦ୍ୟ ରାନ୍ଧିକରି

ଦେଇଛି କେତେ ମୁଁ ପରଶି

ସେଥିପାଇଁ ଗଛେ ଫୁଲ ଫଳ କେତେ

ଫଳୁଥିଲା ତୁମେ ଜାଣଟି ।।

ଗଛ ବୁଢ଼ାହେଲା ମୁଁ ଶୁଖିଗଲି

କେତେବେଳେ ଝଡି ପଡିବି,

ମାଟି ଉପରେ ମୁଁ ମାଟି ସାଥେ ମିଶି

ସତ୍ତାକୁ ମୋର ହରାଇବି ।।

ତୁମେ ସିନା ଆଜି ଯୁବକ ହୋଇଛ

କାଲିକୁ ହୋଇଯିବ ବୃଦ୍ଧ,

ମାଟି ଦେହ ତୁମ ମାଟିରେ ମିଶିଵ

ଜୀବନକୁ କର ସିଦ୍ଧ ।।

କଞ୍ଚା ପତରରୁ ଶୁଖିଲା ପତର କାଳ

କବଳରେ ହୋଇଛି,

ଈଶ୍ୱରରେ ମତି ରଖିଲେ ତୁମେଟି

ଭବୁପାର ହେବ ଭାବୁଛି ।।