ଶତେକ ସୁମନ କଢ଼

ମନ ବିହଙ୍ଗମ 

ରଚିଲା ତା ନୀଡ 

ତମ ପ୍ରେମ ବୃକ୍ଷର 

ଶୀର୍ଷ ଡାଳେ,

ଭୁଞ୍ଜିଲା ସେଇଠି 

ମଧୁପର୍କ ଫଳ 

ମୁଦି ତା ନୟନ 

ସ୍ବପ୍ନ ଭୋଳେ l

ସେ ନୀଡ଼ରେ ତମେ 

ଶୋଇ ରହିଥିଲ 

ରତ୍ନ ପଲଙ୍କରେ 

ତୁଳିତଳ୍ପ ଶଯ୍ୟାପରେ,

ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦେଖିଲି 

ମୁଁ ଝୁଲି ଖେଳୁଛି 

ତମ ପଲକର 

ରତ୍ନ ପାଲିଙ୍କିରେ l

ଶୁଭୁଥିଲା ମତେ ତମେ କହୁଥିଲ 

ପ୍ରିୟ, ଆଉ ଛାଡି ଯାଅ ନାହିଁ 

ପ୍ରିୟାକୁ ତମର 

ଖୋଜନାହିଁ ଆଉ କେଉଁ ପ୍ରେମ ନୀଡ,

ମୁଁ ସଜାଇଛି ଦେଖ 

କେତେ ସରାଗରେ

ମୋ ତନୁଲତିକାର 

ଶତେକ ସୁମନ କଢ ।