ସହର ଜଳୁଛି

ସଭ୍ୟତାର ବିକାଶ ହେଇ ପ୍ରଥମେ ବନ ପାହାଡ଼ରେ ରହୁଥିଲେ

ମାନବ ସମାଜ ତାପରେ ଗାଁ ଗଣ୍ଡା ଧୀରେ ଧୀରେ

ସହର ସଭ୍ୟତା ଗଢି ଉଠିଥିଲା

କଳ କାରଖାନା ସବୁ କିଛି ଗଢି ଉଠିଥିଲା

ସମୟ ବଢିବା ସହର ଉନ୍ନତି, ହ୍ରାସ ପାଉଛି ଗଛଲତା

ଆମେ ନିଜେ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥରେ ଅନ୍ଧ ହେଇ ଏସବୁ କରୁ।

ସମ୍ପର୍କର ମିଛ ଅନ୍ଧ ପୁଟୁଳି ବାନ୍ଧି ଲୁଚକାଳି ଖେଳୁଛି।ସେଥିପାଇଁ ସହର ଧୂଆଁ ଧୂଆଁପୁରା ସହର .....।

ପନିପରିବାଠୁ ମାଛ, ମାଂସ ଯାଏଁ ସବୁ ଦାମ ହୁତ ହୁତ ବଢିଚାଲେ

ଜଙ୍ଗଲର ନିଆଁ ଲାଗିବା ପରି ନିଜକୁ ସୁଧାରିନେବା

ତାହେଲେ ଏ ନିଆଁରେ ପୁରା ମାନବ ସମାଜ

ଧ୍ୱଂସ ହେବାରୁ ପାଇଯିବ ରକ୍ଷା।

ନିଜ ପରିବାର ଓ ପରିବେଶକୁ ସମୟ ଦେବା

ଘର ଓ ବାହାରେ ଗଛ ଲଗାଇବା

ସବୁଠାରେ ସ୍ନେହ, ପ୍ରେମର ମନ୍ତ୍ର ବିଞ୍ଚି ଦେବା

ତେବେ ଆମ ସହର ଆଉ ହୁତ ହୁତ ଜଳିବନି

ସଭିଏଁ ଶାନ୍ତି ନିଶ୍ଵାସ ନେବେ।।