ଶପଥ ହେଉ

କଢି ଟିଏ ହୋଇ ବାସ୍ନା ଛୁଟାଇ ଦେବା

ବଢ଼ି ହୋଇ ଅସ୍ୱଚ୍ଛ ହଟେଇ ନେବା

ଜଙ୍ଗଲ ହୋଇ ବୃକ୍ଷ ଲତା ସାଇତିବା

ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁଙ୍କୁ ବାଜି ଜମା ନଲଗେଇବା

ସେଇଥି ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନ କାଳରେ

ନେଇଗଲେ ଘୋଡା ନାମ ଉଚେଇଶ୍ରବା

ଡାଇନୋସର ପରି ହସ୍ତୀ ଯିବେ ମରି ବାନ୍ଧି ନରଖିବା

ସେଇଥିପାଇଁ ଐରାବତ ହସ୍ତୀ ନେଇଗଲେ ପ୍ରଭୁ

ଆଉ କି କେବେ ଫେରି ପାଇବା

ଗଛ ଟିଏ ହୋଇ ଫୁଲ ଫଳ ଢାଳି

ଛାଇ ଟିକିଏ ପଥିକ ଭାଇକୁ ଦେବା

ନଇଲେ ପାରିଜାତ ପରି ଧବଳ ଟଗର କନିଅର ନପାଇବା

ଝିଅଙ୍କୁ ଫୁଲପରି ରଖି ପାଠ ଶାଠ ଦେଇ ବିଭାକରାଇବା

ଝିଅ ଅଟେ ଲଷ୍ମୀ ଯିଏ ନେବ ବରି ସାବଧାନ କରିଥିବା

ଧର୍ଷଣ କଷଣ ଦେଲେ ଅପମାନ ଲଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଆଉ ନପାଇବା

ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ହୋଇ ଦିନକୁ ଆଲୋକିତ କରିଦେବା

ଚନ୍ଦ୍ର ସରି ହୋଇ ଜୋଛନା ଢାଳିଦେଇ ଶୀତଳତା ଭରୁଥିବା

କେହି କହିବେନି ମଣିଷ ଅସୁର ପରାଭାବ ପାଉଥିବା

ନିତୀ ନିୟମ ସଂସ୍କୃତି ଆପଣାଇ ଦେଶ ଜାତି କର୍ଣ୍ଣଧାର ହେବା

ମଣିଷ ଭିତରେ ମଣିଷପଣିଆ ଦେଖାଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଏଥର ଯିବା

ଦେବତା ରାକ୍ଷସ ଲଢେଇରେ ଆମେ ବଳବାନ ବୋଲାଇବା

ପୁଣି ଫୁଟିବ ପାରିଜାତ ଐରାବତ ଉଚେଇଶ୍ରବା ଆମେଦେଖିବା

ଘରଣୀଙ୍କୁ ମଣି ଲଷ୍ମୀ ସାଆନ୍ତାଣୀ ପରସ୍ପର ମହକ ଦେବା

ଅମୃତ ନମିଳିଲେ ନାହିଁ ସର୍ତ୍ତ ଓ ସ୍ୱାର୍ଥ ଉର୍ଦ୍ଧରେ ରହିଥିବା

ଦେବତା ନହେଲେ ଦାନବ ନୁହଁ ଭଲମଣିଷ ବୋଲାଇବା ।